بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٢٩١ - استنتاج

خانه شد، عايشه يا فاطمه زهرا عليها السّلام خود بلند شدند و بجايى رفتند كه ابن امّ مكتوم را نبينند و بعد با سؤال پيغمبر ٦ مواجه شدند كه پاسخ دادند اگر او چشم ندارد ما را ببيند ما كه چشم ديدن او را داريم. ولى در روايت مربوط به امّ سلمه و ميمونه آمده است كه با ورود ابن امّ مكتوم، خود پيغمبر دستور داد كه همسرانش محتجب شوند (فقال احتجبا) يعنى به جايى بروند كه چشمشان به ابن امّ مكتوم نيفتد. بعد وقتى حضرت مورد سؤال همسرانش واقع مى‌شود مى‌فرمايد: «أ فعميا و ان أنتما أ لستما تبصرانه؟» «شما هم نابيناييد؟ مگر شما او را نمى‌بينيد؟!

اين روايات درصدد بيان حجاب زن نيست؛ چرا كه حجاب اسلامى طبق صريح آيات قرآن، بر همه زنان مسلمان واجب است بلكه سخن از چيزى مى‌گويد كه بالاتر از حجاب است و آن احتجاب زن است؛ يعنى زن در وضعيتى قرار بگيرد كه نه مرد نامحرمى او را ببيند و نه او مرد نامحرمى را شاهد باشد. رعايت اين وضعيت گرچه از نظر روابط اجتماعى امروزه غير ممكن و بسا محال است، ولى بايد توجه داشت كه درصد رعايت وضعيت احتجاب، بستگى به درصد رعايت مصونيت زن از آفات اجتماعى دارد.

«احتجاب» برخلاف «حجاب» از چنان انعطافى برخوردار است كه در مواقع لزوم مى‌تواند زن را با حفظ حجاب از پستوى خانه به ميدان‌هاى اجتماعى بكشاند و از او قهرمان مدافع حجاب، عفت، اسلام، ولايت و ارزش‌هاى انسانى بسازد. در اين زمينه، دلايل نقلى و عقلى فراوان وجود دارد. بهترين پاسخ به آنان كه با تمسك به مسأله احتجاب زنان در اسلام، خواسته‌اند ديدگاه اسلام را نسبت به جايگاه ارزشى زنان غير منطقى وانمود سازند، ماجراى مباهله پيغمبر اسلام ٦ با مسيحيان نجران است. در اين ماجرا پيغمبر از مسيحيان نجران دعوت كرد تا در يك مجلس ابتهال بر ضدّ همديگر نفرين كنند تا هريك بر باطل است خداوند او را نابود سازد و قرار بر اين شد كه هريك از طرفين، فرزندان، زنان و نزديك‌ترين افراد خود را در اين مجلس شركت دهد.