بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٢٥٦ - استنتاج

و اصل آن از «غرّ» (به ضمّ اول) است و آن اثر ظاهر و نمايانى است كه در چيزى به چشم مى‌خورد. و «غرّة الفرس» كه سفيدى پيشانى اسب نيز از آن است و نيز «غرّ» (با كسر) و «غرير» (با فتح) به معنى جوان بى‌تجربه است.

غرور، فريب‌دهنده. هر آن چيزى است كه انسان را فريب دهد؛ اعم از مال، جاه، شهوت و شيطان را نيز «غرور» گفته‌اند به جهت اينكه شيطان اخبث فريبكاران است.[١] چنانچه قرآن مى‌فرمايد:

... وَ لا يَغُرَّنَّكُمْ بِاللَّهِ الْغَرُورُ؛[٢] «و شيطان شما را نسبت به خدا فريب ندهد.»

... وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا إِلَّا مَتاعُ الْغُرُورِ؛[٣]

«و زندگى دنيا چيزى جز روى‌كرد فريبكارانه نيست.»

حال كه چنين است، آگاه باشيد كه دنيا قلّاده خدعه و نيرنگش را به گردن شما نيندازد:

... فَلا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَياةُ الدُّنْيا ...؛[٤] «مبادا زندگى دنيا شما را بفريبد.»

قلّاده خدعه و نيرنگ دنيا چيست؟

هرچيزى كه انسان را به غير خدا مشغول سازد، به‌طورى‌كه ياد خدا را از صفحه فكر او پاك نمايد؛ مثل:

آرزوهاى طول و دراز: ... وَ غَرَّتْكُمُ الْأَمانِيُّ ....[٥]

يا سخنان شعارگونه و بى‌محتوى: ... زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُرُوراً ....[٦]

و از اين قبيل چيزها كه نتيجه‌اش چيزى جز تكذيب خدا و رسول نخواهد بود:

... ما وَعَدَنَا اللَّهُ وَ رَسُولُهُ إِلَّا غُرُوراً[٧]

[١] - نثر طوبى، مفردات راغب.

[٢] - لقمان: ٣٣

[٣] - آل عمران: ١٨٥

[٤] - لقمان: ٣٣

[٥] - حديد: ١٤

[٦] - انعام: ١١٢

[٧] - احزاب: ١٢