بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ١٤٦ - استنتاج
|
هرچه بينم اندرو غير خدا |
آنِ من نبود، بود عكس گدا |
|
حال براى روشن شدن مطلب، مثالى مىآوريم:
اگر نخل يا شاخه خميده نخل كه در كنار آب زلالى قرار گرفته است، در آب ديده شود، اين نه آن است كه در آب نخل است! بلكه اين عكس نخل است كه در آب ديده مىشود.
|
گر در آبى نخل يا عُرجون نمود |
جز ز عكس نخله بيرون نبود |
|
يا اگر در درون آب زلالى صورت كسى را مشاهده كنى، اين صورت عكس شخصى است كه در بيرون كنار آب ايستاده است.
|
در تگِ آب ار ببينى صورتى |
عكس بيرون باشد آن نقش اى فتى |
|
بنابراين، دل عارفان باللّه همچون آب زلال از هرگونه آلودگى مبرّا است و وقتى دل حاجتمندى در كنار اين دل قرار مىگيرد، حاجت او به اين دل مصفّى منعكس مىشود و عارف بدون درنگ، از ما فى الضمير حاجتمند آگاه مىگردد.
وَ كَذلِكَ نُرِي إِبْراهِيمَ مَلَكُوتَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ لِيَكُونَ مِنَ الْمُوقِنِينَ[١]
«و اينچنين ملكوت آسمانها و زمين را به ابراهيم نشان داديم تا اهل يقين گردد.»
[١] - انعام: ٧٥