بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٦٣ - استنتاج
اين تاجر زمانى مىتواند از سرمايه گرانبهاى عمرش بنحو مطلوب بهرهبردارى كند كه يا علم تجارت بياموزد و يا همواره از راهنمايىهاى فردى خبره بهرهمند گردد. چنانكه حضرت على عليهما السّلام مىفرمايد:
«من اتّجر بغير فقه فقد ارتطم فى الرّبا»
«كسىكه بدون دانش احكام دين تجارت كند، در ربا- و حرام- فرو مىرود.»[١]
و حضرت امام سجاد عليهما السّلام فرمودند:
«هلك من ليس له حكيم يرشده».
«هلاك شد كسىكه راهنماى حكيم و عاقلى نداشته باشد تا ارشادش كند.»[٢]
علم يا راهنما در بازار دنيا براى به دست آوردن مطاع دنيا هر اندازه اهميت داشته باشد، در به دست آوردن مطاع آخرت و فضايل اخلاقى به مراتب از اهميت بيشترى برخوردار است. لذا مشايخ، طريق اول گام در سلوك الى اللّه براى سالكان را انتخاب راهنما و مربّى دلسوز دانستهاند؛ چرا كه قرآن مىفرمايد:
فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ؛[٣] «اگر نمىدانيد از اهل اطلاع بپرسيد»
در روايات زيادى آمده است كه اهل ذكر امامان معصوم عليهم السّلام هستند:
حضرت امام باقر ٧ در تفسير اين آيه شريفه فرمودند:
«الذّكر القران، و ال الرّسول اهل الذّكر، و هم المسؤولون».
«ذكر قرآن است و اهل بيت رسول ٦ اهل ذكرند و آنها مورد سؤال قرار مىگيرند.»[٤]
البته اينگونه روايات انحصار را نمىرساند بلكه منظور بيان بهترين و كاملترين و مطمئنترين مصداق است؛ چنانكه حضرت على ٧ در فرازى از فرمايش خود به كميل، در توصيف علماى ربانى مىفرمايد:
[١] - نهج البلاغه، كلمات قصار ٤٣٩
[٢] - بحار الأنوار، ج ٧٨، ص ١٥٩
[٣] - نحل: ٤٣
[٤] - نور الثقلين، ج ٣، ص ٥٥