بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى)

(١)

تقديم

٥ ص

حكايت 195 خواست ديوانه شدن، عقلش رميد # دست عقل مصطفى بازش كشيد

حكايت 196 هست صوفى آنكه شد صفوتطلب # نه لباس صوف و خياطى و دب

حكايت 197 ليك لعب بازگونه بود سخت # پيش پاى هر شقى و نيكبخت

حكايت 198 كل خود را خوار كردى اى بليس # پاره اين كل نباشد جز خسيس

حكايت 199 اى بسا صياد بىرحمت مدام # بهر اين پرها نهد هر سوم مدام

حكايت 200 خر كميز خر ببويد در طريق # مشك چون عرضه كنم با اين فريق

حكايت 201 زين بدن اندر عذابى اى پسر # مرغ روحت بسته با جنس دگر

حكايت 202 من ز صاحبدل كنم در تو نظر # نى به نقش سجده و ايثار زر

حكايت 203 گفت اگر نانم بدى خشك و طرى # كى كنيمى دعوى پيغمبرى؟

حكايت 204 تو همى كردى نمردى زندهاى # هين بمير ار يار جان بازندهاى

حكايت 205 آب ديده تا چه ديده است از نهان # تا بدان شد او ز چشمه خود روان

حكايت 206 آب ديده او چو ديده او بود # ديده ناديده، ديده كى شود

حكايت 207 كار بىاستاد خواهى ساختن # جاهلانه جان بخواهى باختن

حكايت 208 بانگ سگ اندر شكم باشد زيان # نى شكارانگيز و نى شب پاسبان

حكايت 209 گرچه ناصح را بود صد داعيه # پند را اذنى ببايد واعيه

حكايت 210 وارهيدند از جهان پيچپيچ # كس نگريد بر فوات هيچ، هيچ

حكايت 211 كه برابر مىنهد شاه مجيد # اشك را در فضل، با خون شهيد

حكايت 212 هيچ مرده نيست پر حسرت ز مرگ # حسرتش آن است كش كم بود برگ

حكايت 213 چارقت نطفهست و خونت پوستين # باقى اى خواجه عطاى اوست اين

حكايت 214 من كيم ليلى و ليلى كيست من # ما يكى روحيم اندر دو بدن

حكايت 215 جهد كن تا سنگيت كمتر شود # تا به لعلى سنگ تو انور شود

حكايت 216 روز محشر هر نهان پيدا شود # هم ز خود هر مجرمى رسوا شود

حكايت 217 توبهاى كردم حقيقت با خدا # نشكنم تا جان شدن از تن جدا

حكايت 218 آن زجاجى كو ندارد نور جان # بول و قاروره است و قنديلش مخوان

حكايت 219 آن خر آن را ديد و مىگفت اى خدا # من به فقر و عافيت دادم رضا

حكايت 220 امتحان زين بيشتر خود چون بود # رزق سوى صابران خوش مىرود

حكايت 221 چونكه مردى نيست خنجرها چه سود # چون نباشد دل ندارد سود خود

حكايت 222 آدمى باش و ز خرگيران مترس # خر نهاى، اى عيسى دوران مترس

حكايت 223 خانه را من روفتم از نيك و بد # خانهام پرست از عشق احد

حكايت 224 جوع، مر خاصان حق را دادهاند # تا شوند از جوع، شير زورمند

فوايد گرسنگى از نظر روحى و معنوى

١٤٩ ص

(٦٦)

حكايت 225 جوع رزق جان خاصان خداست # كى زبون همچو تو گيج گداست؟

حكايت 226 سالها خوردى و كم نامد ز خور # ترك مستقبل كن و ماضى نگر

حرص ممدوح در قرآن

١٥٥ ص

(٧١)

حرص مذموم در قرآن

١٥٦ ص

(٧٢)

حكايت 227 وقت خشم و وقت شهوت مرد كو # طالب مردى دوانم، كو به كو

حكايت 228 اختيارى هست ما را بىگمان # حس را منكر نتانى شد عيان

حكايت 229 گفت شحنه آنچه من هم مىكنم # حكم حق است اى دو چشم روشنم

حكايت 230 اختيار است اختيار است اختيار

حكايت 231 بنده بودن هم بياموز و بيا

حكايت 232 از يكى كوزه دهد زهر و عسل # هر يكى را دست حق عز و جل

حكايت 233 اى خنك آن را كه ذات خود شناخت # اندر امن سرمدى قصرى بساخت

حكايت 234 آنكه صد ميلش سوى ايمان بود # چون شما را ديد ز آن فاتر شود

حكايت 235 هست ايمان شما زرق و مجاز # راهزن همچونكه آن بانگ نماز

حكايت 236 اين اگر گربه است پس آن گوشت كو؟ # ور بود اين گوشت، كو گربه؟ بجو

نكات قابل توجه در آيات فوق

١٩٨ ص

(٩٣)

حكايت 237 بابت زنده كسى چون گشت يار # مرده را چون دركشد اندر كنار

حكايت 238 گفت او را بس درازى بهر مزد # اندكى ز آن قد سروت هم بدزد

حكايت 239 كى توان حق گفت جز زير لحاف # با تو اى خشمآور آتش سجاف

حكايت 240 هر دمى فكرى تو مهمان عزيز # آيد اندر سينهات هر روز نيز

حكايت 241 نيست هر عقل حقيرى پايدار # وقت حرص و وقت خشم و كارزار

حكايت 242 اى شده عاجز ز تلى كيش تو # صدهزاران كوهها در پيش تو

حكايت 243 اين جهاد اكبر است آن اصغر است # هردو كار رستم است و حيدر است

حكايت 244 قصد جفت ديگران كردم ز جاه # بر من آمد آن و افتادن به چاه

حكايت 245 گوش را بگرفت و گفت اين باطل است # چشم حق است و يقينش حاصل است

حكايت 246 گر نهيى در راه دين از رهزنان # رنگ و بو مپرست مانند زنان

حكايت 247 عاشقى كآلوده شد در خير و شر # خير و شر منگر، تو در همت نگر

حكايت 248 صبر كن كالصبر مفتاح الفرج # تا نيفتى چون فرج در صد حرج

حكايت 249 اينچنين آتش كشى اندر دلش # ديده كافر نبيند از عمش

حكايت 250 همچو ابليسى كه گفت اغويتنى # تو شكستى جام و ما را مىزنى؟

حكايت 251 آن زمان كه حرص جنبيد و هوس # آن زمان مىگو كه اى فريادرس

حكايت 252 كس نداند مكر او الا خدا # در خدا بگريز و واره زان دغا

حكايت 253 چونكه عمرت برد ديو فاضحه # بىنمك باشد اعوذ و فاتحه

حكايت 254 اى دل بىخواب ما زين ايمنيم # چون حرس بر بام چوبك مىزنيم

حكايت 255 گرز بر خود زن منى درهم شكن # ز آنكه پنبه گوش آمد چشم تن

حكايت 256 گفت پيغمبر براى امتحان # او نمىبيند تو را، كم شو نهان

حكايت 257 چونكه ايشان خسرو دين بودهاند # وقت شادى شد چو بشكستند بند

الف حمله فيزيكى بر فرهنگ كربلا

حكايت 258 پر همى بيند سراى دوست را # آنكه از نور اله استش ضيا

حكايت 259 خود سزاى بتپرستان اين بود # جلش اطلس، اسب او چوبين بود

حكايت 260 گفت واپس واپس اى خيره سرت # باز مىرو تا به مادرت

حكايت 261 حبذا اسپان رام پيشرو # نه سپس رو، نه حرونى را گرو

حكايت 262 بانگ آمد نه، بينداز از برون # وانگهانى اندرآ تو اندرون

حكايت 263 گفت چون باشد خود آن شوريده خواب # كه درآيد در دهانش آفتاب؟

حكايت 264 عاقبت چون چادر مرگت رسد # از رخت اين عشرها اندر فتد

حكايت 265 هر محدث را خسان باذل كنند # حرفش ار عالى بود نازل كنند

حكايت 266 چون در اينجا نيست وجه زيستن # در چنين خانه ببايد ريستن

حكايت 267 آنچه نپسندى به خود اى شيخ دين # چون پسندى بر برادر اى امين

حكايت 268 فقر آن محمود توست اى بىسعت # طبع از او دايم همى ترساندت

الف -«فقر عاميانه»

حكايت 269 اطلس عمرت به مقراض شهور # برد پارهپاره خياط غرور

حكايت 270 بين كه با اين جمله تلخىهاى او # مرده اوييد و ناپرواى او

حكايت 271 رنج كى ماند دمى كه ذو المنن # گويدت چونى؟ تو اى رنجور من

حكايت 272 مىروى هر روز تا شب هروله # خويش مىبينى در اول مرحله

ماجراى سرگردان ماندن بنى اسرائيل در بيابان

٣٦٣ ص

(١٧١)

حكايت 273 اى كمان و تيرها برساخته # صيد نزديك و تو دور انداخته

حكايت 274 چون بسازى با خسى اين خسان # گردى اندر نور سنت هارسان

حكايت 275 خواب تو بيدارى است اى بو بطر # كه به بيدارى عيانستش اثر

حكايت 276 كه مرا خود حاجت تاريخ نيست

حكايت 277 خير تو اين است جامع مىروى # تا چه باشد شر و وزرت اى غوى

حكايت 278 خانه داماد پرآشوب و شر # قوم دختر را نبوده زين خبر

حكايت 279 اى فغان از يار ناجنس، اى فغان # همنشين نيك جوييد اى مهان

حكايت 280 سيلى نقد از عطاء نسيه به

حكايت 281 وقت آن شد اى شه مكتوم سير # كز كرم ريشى بجنبانى به خير

حكايت 282 و آن گلى كز رش حق نورى نيافت # صحبت گلهاى پر در برنتافت

حكايت 283 لاابالى لاابالى آورد # ز آنكه جنس هم بوند اندر خرد

حكايت 284 ما همه گوشيم، كر شد نقش گوش # ما همه نطقيم ليكن لب خموش

1 - جواز اصل توسل به غير خدا

٤١٤ ص

(١٩٦)

2 - جواز توسل به اولياء الله زنده

٤١٦ ص

(١٩٧)

3 - جواز توسل به اولياء الله مرده

٤١٦ ص

(١٩٨)

فرازى از سخنان حضرت على

٤١٧ ص

(١٩٩)

4 - جواز توسل به قبور اولياء الله

٤١٨ ص

(٢٠٠)

حكايت 285 گر هزاران موش پيش آرند سر # گربه را نه ترس باشد نه حذر

حكايت 286 اندر اين كاشان خاك از احولى # چون عمر مىگرد، چون نبوى على

حكايت 287 مصطفى فرمود خود كه هر نبى # كرد چوپانيش، برنا يا صبى

حكايت 288 هست ناقص آن سر اندر پيكرش # چون سر گاو است گويى آن سرش

حكايت 289 پس جزاى آنكه ديد او را معين # ماند يوسف حبس در بضع سنين

حكايت 290 مر بشر را پنجه و ناخن مباد # كه نه دين انديشد آنگه نه سداد

حكايت 291 سر موتوا قبل موت اين بود # كز پس مردن غنيمتها رسد

حكايت 292 ذرهاى سايه عنايت بهتر است # از هزاران كوشش طاعتپرست

حكايت 293 حاصل اينجا اين فقيه از بيخودى # نه عفيفى ماندش و نه زاهدى

حكايت 294 صدهزاران سر به پولى آن زمان # عشق خشمآلوده زه كرده كمان

حكايت 295 بر سر گنج از گدايى مردهام # زانكه اندر غفلت و در پردهام

حكايت 296 نوبت من رفت امسال آن قمار # با دگر كس باز، دست از من بدار

حكايت 297 شكر او آن بود، اى بنده جليل # كه شد او نمرود و سوزنده خليل

حكايت 298 ديو و مردم را ملقن آن يكى است # غالب از وى گردد ار خصم اندكى است

حكايت 299 صبر را سلم كنم سوى درج # تا بر آيم، صبر مفتاح الفرج

بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٥٠٤

حكايت ٢٧٣/ صفحه ٣٦٧

اى كمان و تيرها برساخته‌		صيد نزديك و تو دور انداخته‌

حكايت مفلسى كه از خدا رزق بى‌كوشش درخواست مى‌كرد. قرب و مطالبى در خصوص آن.

حكايت ٢٧٤/ صفحه ٣٧٢

چون بسازى با خسّىِ اين خسان‌		گردى اندر نور سنت‌ها رسان‌

حكايت درويشى كه به قصد ديدار شيخ ابو الحسن خرقانى حركت كرد. شرح صدر و مطالبى در خصوص آن.

حكايت ٢٧٥/ صفحه ٣٧٦

خواب تو بيدارى است اى بو بطر		كه به بيدارى عيانستش اثر

حكايت همسفر بودن يك مسلمان و يك مسيحى و يك يهودى با همديگر و ... متوسّم و مطالبى در خصوص آن.

حكايت ٢٧٦/ صفحه ٣٨٠

كه مرا خود حاجت تاريخ نيست‌

حكايت شتر و گاو و قوچى كه باهم در راهى مى‌رفتند و ... فخر و مطالبى درباره آن.

حكايت ٢٧٧/ صفحه ٣٨٤

خير تو اين است جامع مى‌روى‌		تا چه باشد شرّ و وزرت اى غوى‌

حكايت رفتن پادشاهى به سوى مسجد براى گزاردن نماز و ... مطالبى در خصوص نماز.

حكايت ٢٧٨/ صفحه ٣٨٧

خانه داماد پرآشوب و شر		قوم دختر را نبوده زين خبر

حكايت سيد ترمذ و دلقك او. مطالبى در خصوص مصلحت و حقيقت.

حكايت ٢٧٩/ صفحه ٣٩١

اى فغان از يار ناجنس اى فغان‌		همنشين نيك جوييد اى مهان‌

حكايت موش و قورباغه‌اى كه در كنار جويبارى دوست شدند. دوست و نقش آن در زندگى دنيا و آخرت انسان.