بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٤١٤ - ١ - جواز اصل توسل به غير خدا
|
نقد ما و جنس ما و رخت ما |
نام ما و فخر ما و بخت ما |
|
|
تو نمردى، ناز و بخت ما بمرد |
عيش ما و رزق مستوفى بمُرد |
|
|
بر اميد كفِّ چون درياى تو |
بر وظيفه دادن و ايفاى تو |
|
|
وام كردم نُههزار از زر گزاف |
تو كجايى تا شود اين دُرد صاف |
|
استنتاج
يكى از مباحث مطرح شده در اسلام، بحث «توسّل به غير خدا براى دفع مشكل يا جذب منفعت» است.
اين بحث به جهت حساسيتهاى خاص خود، محل بلوى و مورد نقد و انتقاد گروهى از مسلمانان قرار گرفته است. ما صرفنظر از همه مسائل جنبى، به نحو مختصر به عناوين زير، كه به حكايت مولانا مربوط است، مىپردازيم:
١- جواز اصل توسّل به غير خدا.
٢- جواز توسل به زنده.
٣- جواز توسل به مرده.
٤- جواز توسل به قبور اولياى خدا.
*** ١- جواز اصل توسل به غير خدا
قرآن كريم در آياتى، اصل توسل به غير خدا را جايز دانسته و مؤمنان را مخاطب مىسازد كه وسيلهاى براى تقرّب به خدا انتخاب كنيد.
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ ابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ ...[١]
«اى كسانىكه ايمان آوردهايد، پرهيزگارى پيشه كنيد و وسيلهاى براى نزديكى به خدا انتخاب نماييد.»
[١] - اسراء: ٥٧