بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٣٨٤ - استنتاج

حكايت ٢٧٧

پادشاهى براى بجا آوردن نماز، سوى مسجد جامع در حركت شد. چماقداران و محافظانش با چوب و مشت و لگد مردم را مى‌زدند و از مسجد بيرون مى‌كردند تا شاه در امنيت و آرامش كامل وارد مسجد شده، نماز گزارد. در اين گيرودار جمعى را سرشكسته شد و جمعى را لباس پاره گرديد، مردى مضروب درحالى‌كه خون از سر و رويش مى‌چكيد به شاه گفت: ظلم آشكارت را ببين. از ظلم پنهانت چه مى‌پرسى؟

اى گمراه، وقتى كار خيرت كه مسجد رفتن است اينگونه باشد واى به كار شرّت.

استنتاج‌

قرآن كريم در توصيف نماز مى‌فرمايد:

... أَقِمِ الصَّلاةَ إِنَّ الصَّلاةَ تَنْهى‌ عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَرِ ....[١]

«نماز را برپا دار كه نماز- انسان را- از زشتى‌ها و منكرات باز مى‌دارد.»

در اينجا سؤالى مطرح مى‌شود و آن اينكه: اگر نماز، انسان نمازگزار را از فحشا

[١] - عنكبوت: ٤٥