بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٣٦٩ - استنتاج

استنتاج‌

قرب؛ يعنى نزديك و نزديكى، مقابل بعد كه به معنى دور و دورى است. قرب را مى‌توان به موارد زير تقسيم كرد:

«قرب مكانى»، «قرب زمانى»، «قرب نسبى» و «قرب مقامى». روشنى معنا و مفهوم هريك از اين تقسيمات، ما را از شرح آن بى‌نياز مى‌سازد ولى نكته‌اى در ارتباط با حكايت لازم است كه مورد مداقّه قرار گيرد و آن اينكه:

در قرآن آياتى است كه مى‌فرمايد خداوند به شما نزديك است:

... إِنَّهُ سَمِيعٌ قَرِيبٌ؛[١] «او شنوا و نزديك است.»

وَ إِذا سَأَلَكَ عِبادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ ...[٢]

«و هنگامى‌كه بندگان من از تو درباره من سؤال كنند- بگو- من نزديكم.»

اينكه خداوند چقدر به ما نزديك است، آيات ديگر مقدار نزديكى خدا به بنده‌اش را چنين بيان مى‌كند:

... نَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ؛[٣] «و ما به او از رگ قلبش نزديك‌تريم.»

[١] - سبأ: ٥٠

[٢] - بقره: ١٨٦

[٣] -« ق»: ١٦