بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٢٩٧ - ب حمله فرهنگى

به‌ويژه شيعيان نكاست، بلكه از فرهنگ كربلا يك فرهنگ انقلابى، با روحيه‌اى سرشار از عشق و ايمان و ايثار و جهاد و شهادت ساخت؛ به‌طورى‌كه در طول تاريخ جبهه عصيان و سركشى او، در مقابل حق‌ستيزان غير قابل كنترل شد. اينجا بود كه دشمن حملات فيزيكى را به تنهايى كافى نديد و به طرح‌ريزى و اجراى حملات فرهنگى پرداخت. اجراى حملات فرهنگى به جهت ويژگى‌هاى خاص خود، متأسفانه آنچنان در فرهنگ كربلا اثر گذاشت كه چهره كريه تحريف در فصل فصل اين ارزشنامه انسانى، قلب هر انسان آگاه به فلسفه قيام حضرت ابا عبد اللّه الحسين را جريحه‌دار ساخت.

تحريف‌ها، دروغ‌ها، پيرايه‌ها و بستن مطالب و مسائل غير واقع به فرهنگ كربلا، نه تنها وسيله‌اى شد براى دشمنان آگاه، بلكه دستمايه‌اى شد براى دوستان ناآگاه كه نتيجه‌اى جز هماهنگ كردن تخريب بارگاه فيزيكى و معنوى حسينى، باهم، نداشت.

تحريف‌هايى كه بيان همه آنها، خود كتاب جداگانه‌اى را مى‌طلبد ولى ما به مناسبت اين حكايت تنها يكى از آن تحريف‌ها را تعريف و مطالبى در خصوص آن بيان خواهيم كرد:

در فرهنگ كربلا، يكى از واژه‌هايى كه از جايگاه ارزشى خاصى برخوردار است، واژه «گريه» است. گريه براى مظلوميت حسين ٧ و يارانش، فصل مهمى از فرهنگ كربلا را تشكيل مى‌دهد. امامان معصوم ما، هم خود در مظلوميت جدشان حسين ٧ گريه مى‌كردند و هم ديگران را به گريستن در عزاى آن حضرت تشويق مى‌كردند. به اين چند روايت توجه كنيد:

حضرت امام صادق ٧ به ابى عماره نوحه‌خوان فرمود:

«أنشدني في الحسين بن علىّ»؛ «در رثاى حسين بن على برايم مرثيه‌سرايى كن.»

ابى عماره گويد: من شروع كردم به سرودن مرثيه و حضرت گريست. من‌