بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٢٨٤ - توضيح مطلب

آمد، گفت:

معشوق ما سراسر صدق و وفاست، هر بلاى محروميتى كه بر سر ما مى‌آيد، از خود ماست.

... إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ فَلا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَياةُ الدُّنْيا وَ لا يَغُرَّنَّكُمْ بِاللَّهِ الْغَرُورُ[١]

«مسلّما وعده الهى حق است مبادا زندگانى دنيا شما را بفريبد و مبادا شيطان شما را- نسبت به وعده‌هاى خدا- گول بزند.»

مولانا سپس از زبان حارسان وصال و فانيان جذبه حال چنين مى‌گويد:

دل ما از خواب غفلت در امان است؛ زيرا ما همواره چون نگهبانان بر پشت بام نقاره مى‌زنيم.

يعنى ما با چوب رياضت و تهذيب نفس، همواره بر طبل هشيارى خود نقاره مى‌زنيم و شب غفلت نمى‌تواند ما را به خواب حرمان گرفتار سازد.

ما گردوهاى تعلّقات جسم و روح خود را در آسياى عشق الهى شكستيم و غم هجران ما بقدرى است كه هرچه بگوييم باز كم است.

[١] - لقمان: ٣٣