ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٢٠ - *(باب رهن - گروه) *

قرض مى‌دهد و چهار پا و شتر رهن مى‌گيرد، آيا مى‌تواند از آنها سوارى بگيرد؟ فرمود:

اگر علفشان را مى‌دهد، اشكالى ندارد كه سوارى هم بگيرد، ولى اگر گرو گذارنده خود مخارج آنها را مى‌دهد، گروگيرنده حقّ ندارد سوار آنها بشود، (مراد هر نوع بهره‌اى است).

٤٠٩٩- ابراهيم كرخى گويد: از امام صادق ٧ پرسيدم: مردى زمين كشاورزى يا خانه خود را گرو گذاشته و هر كدام اينها درآمد بسيار دارد، فرمود:

بر آن كس كه زمين و خانه را گروگان گرفته لازم است كه آنچه از فائده و درآمد برداشت مى‌كند حساب كرده، از مبلغ طلبش كسر بگذارد. (غرض آنست كه منافع رهن از آن راهن است نه مرتهن».

٤١٠٠- عبد اللَّه بن حكم گويد: از امام صادق ٧ پرسيدم: مردى ورشكست شده و مبلغى به جماعتى بدهكار بوده و نزد بعضى از آنها گرويى هست و نزد ديگران نيست اكنون از دنيا رفته است در حالى كه تمام دارائيش كفاف بدهيش را نمى‌دهد، امام فرمود: موجوديش را اعمّ از آنچه رهن است و غير آن ميان طلبكارانش بحساب طلبشان تقسيم كنند.