ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٩٨ - *(باب ارتداد) *

اهل كوفه را ديده كه در مقابل بتى عبادت مى‌كردند، امير مؤمنان ٧ فرمود: اى واى نكند كار بر تو مشتبه شده باشد و كسى را فرستاد و آن شخص ديد كه آن دو بر بتى سجده مى‌كنند و آنها را نزد آن حضرت آوردند؛ امام دستور داد از عبادت بت برگردند امّا آنها انكار كردند لذا خندقهائى در زمين پرداختند و در آن آتش افروختند و آن دو را در آتش بسوختند، و اين خبر را موسى بن بكر از فضيل از امام صادق ٧ روايت كرده است.

٣٥٥٢- يكى از گماشتگان امير المؤمنين ٧ به آن حضرت نوشت:

من به جماعتى از مسلمين در اينجا برخورده‌ام كه زنديق هستند (و نيز قومى از ترسايان) حضرت فرمود هر كس از مسلمانان كه در خانواده مسلمانى بدنيا آمده و مرتدّ شده است گردن او را بزن و لازم نيست او را توبه دهى، و هر كس در خانواده مسلمان بدنيا نيامده و مرتد شده بود او را توبه ده و اگر توبه نكرد گردنش را بزن امّا ترسايان در آن عقيده باطلى كه هستند خود بمراتب سخت‌تر و نارواتر است از زندقه.

شرح: «زندقه كفر گفتن است و زنديق كسى است كه به ظاهر مدّعى اسلام است و در باطن منكر آن، و ممكن است مراد اعتقاد به ثنويّت و دو خدائى يعنى خداى‌