ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٩٥ - *(باب ارتداد) *

صادق ٧ روايت كرده كه فرمود: او را نمى‌كشند و بازداشت كرده، به كار سخت وامى‌دارند و به اندازه‌اى كه نميرد به او آب و غذا مى‌دهند، لباس خشن بر او پوشانده و هنگام نماز او را تازيانه مى‌زنند (و اين همه در صورتيست كه از قبول توبه سر باز زند و اظهار ندامت نكند و در وقت نماز او را تازيانه زنند شايد توبه كرده به نماز ايستد).

٣٥٤٩- و در روايت غياث بن ابراهيم از امام صادق از پدرش عليهما السّلام چنين آمده كه: امير مؤمنان ٧ فرمود هر گاه زنى مرتدّ گشت او را نبايد كشت بلكه حكمش زندان ابد است.

٣٥٥٠- امام محمّد باقر ٧ فرمود: هنگامى كه امير المؤمنين ٧ از مبارزه اهل بصره (جمل) فارغ گشت هفتاد تن از زطّى‌ها (يعنى سودانى و يا هندى‌ها) نزد او آمده و سلام كردند و به زبان خود با او سخن گفتند تا اينكه آن حضرت فرمود: من آنچنان كه شما پنداشته‌ايد نيستم من بنده خدا و مخلوق او هستم، فرمود: آنها ابا كردند،- و خدا لعنتشان كند- گفتند: نه تو خودت او (يعنى خدا) هستى، آن حضرت فرمود: اگر از اين عقيده و گفتارتان دست برنداريد و توبه نكنيد و