ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٣٧ - *(دعاوى كه بدون بينه پذيرفته مىشود) *

ناقه از من شده است و درهم‌ها از اين مرد، اعرابى گفت: نه، بلكه هر دو از آن منست و اگر محمّد ادّعايى دارد بيّنه و شاهد بياورد، على ٧ رو به اعرابى كرده و گفتا: اى مرد مهار ناقه را رها كن و برسولش بسپار، اعرابى گفت: چنين كارى نخواهم كرد تا زمانى كه دليل بياورد و اقامه بيّنه كند، ابن عبّاس گفت: در اين هنگام على بخانه رفت و شمشير بدست بيرون شد و به اعرابى گفت: ناقه را رها كن و به پيغمبر بسپار، اعرابى امتناع كرد و گفت: بايد اقامه شهادت و بيّنه كند، پس على ضربتى بر او كوفت كه حجازيان گفتند: سرش پريد و كوفيان گفتند: عضوى از اعضايش بريد، رسول خدا ٦ از على پرسيد چه تو را بر آن داشت كه با او چنين كردى؟ گفت: اى رسول خدا ما تو را در وحى الهى تصديق كرده‌ايم چگونه در چهار صد درهم تصديق ننمائيم.

مصنّف كتاب- رحمه اللَّه- گويد: ميان اين دو طريق منافات نيست و اختلاف از جهت آنست كه دو بار واقع شده است و قضيّه دوّم قبل از اوّل بوده است.