ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٥٠٢ - *(تعهدات به سوگند و نذر و كفاره) *
سوگند ياد مىكند تا مالش محفوظ بماند فرمود: اشكالى ندارد.
٤٢٩٤- و حلبى گفت: پرسيدم كه زنى گفته است: اگر من چيزى از متاعم را به فلان يا فلان زن عاريه بدهم، مالم را به كعبه هديّه مىكنم، و بعضى از بستگانش بدون اجازه او عاريه دادند، چه كند؟ فرمود: چيزى نبايد هديّه بدهد زيرا به قصد قربت نبوده و چيزى براى خداوند قرار نداده است كه به كعبه هديّه كند، كسى بايد وفا كند كه براى خداوند قرار داده باشد و امّا، مانند اين چيزى نيست، و تا ذكر و نام خداوند برده نشود هديّه نخواهد بود.
٤٢٩٥- و از او ٧ در باره مردى كه بگويد: هزار شتر قربانى بر ذمّه من كه (براى آن) هزار بار احرام حجّ بندم، سؤال كرد، فرمود: اين از گامهاى شيطانست، و نيز پرسيدند: شخصى بگويد من (اگر فلان چيز فلان طور باشد) محرم بحجّ باشم، يا بگويد: اين مقدار اطعام مىكنم، فرمود: اينها هيچ نذر نيست و طعام را هديّه كعبه نمىكنند، و باز پرسيد: يا شترانى را كه نحر شدهاند بگويد اينها را هديّه حرم كردم؟ فرمود: شتر زنده را در حال حيات نذر مىكنند نه گوشت را.
٤٢٩٦- و در حديث ديگرى كه كسى سوگند ياد كرده بود به اين طريق