ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٦٢ - حيوانات حلال گوشت و حيوانات حرام گوشت
گوشتشان براى ساختن نوعى آش ترش كه با بلغور و سركه و چيزهايى ديگر مىسازند استفاده مىكنند.
و نيز خوردن شير ماچه الاغ و يا طعامى كه از شير پخته و جوشيده آن حيوان براى مريض تهيّه مىكنند بدون اشكال است.
و جايز نيست خوردن گوشت حيواناتى كه از امّتهاى پيشين بصورت آنها مسخ شدهاند كه عبارتند از: ميمون، خوك، سگ، فيل، گرگ، موش، خرگوش، سوسمار، طاوس، شترمرغ، كفچليز، جرّى (ماهى بدون فلس)، خرچنگ، سنگ پشت، شبپره و يا خفّاش، عقاب، روباه، خرس، موش صحرائى، خارپشت كه مسوخ باشند و خوردن آنها حرام است.
٤١٩٨- و روايت شده كه مسخشدگان سه روز بيش زنده نمىمانند و اينها كه نامبرده شد شبيه به آنهايند از اين رو خداوند عزيز خوردن آنها را حرام كرده است.
شرح: «بنظر مىرسد امّتهايى در زمانهاى پيش از اسلام بصورت اين حيوانات مسخ شده و پس از يكى دو روز هلاك و نابود گشتهاند، و بعضى توهّم كردهاند كه اين حيوانات از نسل آنها است لذا اين اشكال پيش آمده كه اگر آنها بيش از سه روز زنده نبودند پس چرا نسل آنها باقى است، در صورتى كه اگر دقّت شود قضيّه چنين است كه امّتى ستمكار بودند و مثلا بصورت ميمون مسخ شده و بعد مردهاند و اين ربطى به