ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٥٧ - مذبوحى كه رو به قبله نبوده و يا ذابح بسم الله نگفته است

ذبيحه‌اى را كه بدون رو به قبله نمودن سر بريده‌اند مى‌توان خورد؟ فرمود: اگر از روى عمد نبود اشكالى ندارد از آن بخور، گويد: پرسيدم: مردى سر بريد و بسم اللَّه نگفت؟

فرمود: چنانچه از روى فراموشى بوده هر گاه متذكّر شود بگويد:

«بسم اللَّه على أوّله و على آخره».

شرح: «گفتن بسم اللَّه شرط حلّيّت است در نحر و ذبح و صيد، باتّفاق علما و اختلاف در آن نيست زيرا صريح آيه قرآن است كه فرموده: لا تَأْكُلُوا مِمَّا لَمْ يُذْكَرِ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ وَ إِنَّهُ لَفِسْقٌ‌ و اگر عمدا ترك كنند خوردن آن حرام است و اگر از روى فراموشى باشد حرام نيست، و لازم نيست معتقد بوجوب گفتن آن باشد همين كه نام خدا را برد و بسم اللَّه گفت مى‌توان از آن خورد و حلال است».

٤١٨٧- و نيز محمّد بن مسلم از امام باقر ٧ پرسيد: مردى ذبح كرد در حالى كه تسبيح خدا مى‌كرد يا تكبير مى‌گفت و يا

لا إله الّا اللَّه‌

، و يا حمد الهى بجاى مى‌آورد، اين صحيح است؟ فرمود: همه اينها از اسماء الهى است، و اشكال ندارد.

شرح: «مراد از «بسم اللَّه» نام خدا بردن است چه بگويد: «بسم اللَّه» و چه بگويد: «الحمد للَّه» و چه بگويد: «سبحان اللَّه» و چه بگويد: «اللّهمّ صلّ على محمد و آل محمّد» و پاره‌اى از علماء اماميّه گفته‌اند صلوات جايز است».

٤١٨٨- حلبى از امام صادق ٧ روايت كرده گويد شخصى از آن‌