ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٢٧ - *(باب رهن - گروه) *

نزد شخصى دو غلام به گرو داده و يكى از آنها فوت شده است آيا گرو ديگر همه طلب اوست؟ فرمود: آرى، عرض كردم: اگر رهن، خانه‌اى بود و سوخت طلب او در زمين آن باقى است؟ فرمود: آرى، پرسيدم: اگر دو چهار پا بود و يكى تلف شد در آن ديگر طلبش باقى است؟ فرمود: آرى، عرض كردم: چنانچه متاعى باشد كه مدّتى زياد در گرو بماند، و يا طعامى باشد كه فاسد گردد، و يا غلامى كه بمرض آبله كور و نابينا شود، يا جامه‌اى كه احتياج به باز كردن و هوا دادن داشته باشد ولى همان طور بسته رها شود و بپوسد چه؟ امام ٧ فرمود: همه اينها حكمش يكى مى‌باشد و طلب او بر ذمّه راهن باقى است.

شرح: «فقهاء عظام گويند: عين مرهونه در دست مرتهن امانت است و وى ضامن نيست مگر اينكه در حفظ آن كوتاهى يا تعدّى كند، و اگر قسمتى از آن نابود شد و قسمتى باقى ماند، رهن در قسمت باقى مانده بحال خود برقرار است.

٤١١٤- اسحاق بن عمّار گويد: از موسى بن جعفر ٧ پرسيدم:

مردى متاعى كه سيصد درهم ارزش دارد در مقابل يك صد درهم به گرو داده و مرتهن آن را نابود كرده است آيا دويست درهم را (يعنى اضافه قيمت را) بايد به‌