ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٣٢ - *(باب مزارعه و اجاره) *

مى‌خواهد، فرمود: اشكالى در اين نيست.

گويد: و باز پرسيدم شخصى زمينى دارد از زمينهاى خراجيّه كه مبلغ آن معيّن و گاهى خراج (يا محصولش) كم و يا زياد مى‌شود آن را در اختيار ديگرى مى‌گذارد كه باج آن را بدهد و سالى دويست درهم نيز بدو بپردازد. فرمود: اشكالى ندارد.

٣٨٩١- و سماعة بن مهران نيز از امام صادق ٧ پرسيد: مردى زمين دهى را با طيب خاطر صاحبانش براى كشت با شرطى از مدّت و يا عمل پذيرفت و قرار بست. امام ٧ فرمود: اجازه اطاقهاى آن ده از آن اوست جز آنها كه رعيّت در آن سكنا كرده‌اند مگر اينكه با صاحبان زمين اجاره آنچه در دست رعيّت است را هم شرط كرده باشد.

شرح: «غرض آنست كه اگر ده ناآبادى را اجاره كرده و شرط كرده است كه اگر هر كجا را مرمّت كند اجاره‌اش از آن او باشد اجاره خانه‌هائى كه آباد كرده از آن اوست به جز آنها كه قبلا در دست رعيّت بوده مگر اينكه آنها را نيز شرط كرده باشد».

٣٨٩٢- و ابو بصير گويد: امام صادق ٧ فرمود: هر گاه زمينى را براى كشاورزى با صاحبانش با طيب خاطر يعنى با رضا و رغبت آنها تقبّل كردى پس‌