ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٥٣ - *(باب آزاد كردن بنده و احكام آن) *

بنده داراى مالى هست، او را آزاد كرده، مال تابع صاحبش مى‌باشد، و اگر علم به مال عبد نداشته پس مال متعلّق بصاحب عبد است و نيز در باره مردى كه برده مالدار خود را فروخت پرسيد امام ٧ فرمود: اگر مالك مى‌دانسته كه بنده مالى را داراست پس مال متعلّق به مشترى است، و اگر نمى‌دانسته پس مال از آن فروشنده خواهد بود.

٣٤٥٠- زرارة از امام صادق ٧ نقل كرده كه فرمود: اگر شخص بنده‌اى دارا باشد و او را آزاد سازد در حالى كه مى‌داند آن بنده داراى مالى است ولى در هنگام آزاد كردن بنده نامى از مال نبرد و آن را استثنا نكند، مال ناگزير از آن بنده آزاد شده خواهد بود.

٣٤٥١- و عبد الرّحمن بن أبى عبد اللَّه از آن حضرت پرسيد: مالكى بنده خود را كه داراى مالى بود آزاد ساخت و از دنيا رفت، اكنون مال از آن كيست؟ آيا متعلّق بكسى است كه عبد را آزاد كرده يا متعلق است به خود بنده (عبد)؟ امام ٧ فرمود: اگر مولى هنگام آزاد سازى بنده مى‌دانسته كه او داراى مال است مال متعلّق به بنده آزاد شده است و اگر نمى‌دانسته پس مال متعلق به ورثه صاحب بنده است.

٣٤٥٢- زراره از امام صادق ٧ روايت كرده در مورد مردى كه‌