ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٧٦ - ١٠

اى موسى راستى حسنه ده برابر است و از يك سيئه هلاكت آيد، بمن شرك مياور. روانيست كه تو بمن شرك آورى، در هر كار ميانه و محكم باش و بمانند طمع كار و مشتاق بدان چه نزد من است دعا كن كه بر آنچه پيش كرده است پشيمانست زيرا سياهى شب را روز بر اندازد و همچنين گناه و سيئه را حسنه و كردار خوب براندازد، سياهى شب بر تابش شب چيره گردد و آن را سياه كند و چنين است كردار بد كه بر حسنه جليله بتازد و آن را تيره و تار سازد.

٩-

از مردى از اصحابش گويد در نامه‌اى كه امام صادق (ع) در پاسخ يكى از ياران خود نوشته بود خواندم كه:

اما بعد راستى كه من تو را بتقوى از خداوند سفارش ميكنم زيرا خداوند ضامن است كه هر كه تقوى داشته باشد او را از وضعى كه بد دارد بوضعى بگرداند كه دوست دارد و او را از آنجا كه گمان نبرد روزى دهد مبادا تو از كسانى باشيد كه بر بنده‌ها از گناهان آنها ميترسد و از كيفر گناه خود آسوده بسر ميبرد زيرا كه خدا عز و جل در باره بهشتش فريب نميخورد و آنچه در نزد او است جز باطاعت او بدست نيايد ان شاء اللَّه.

١٠-

از امام صادق (ع) فرمود يك روز رسول خدا (ص) بيرون آمد و شاد بود و از شادى ميخنديد مردم باو گفتند يا رسول اللَّه خداوند هميشه تو را بخنداند و بشادى تو بيفزايد رسول خدا (ص) در پاسخ آنها فرمود، راستش اينست كه هيچ روز و شبى نيست جز اينكه مرا در آنها از جانب خدا تحفه‌اى است هلاكه‌