ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٧٢ - ٨

اى موسى چگونه براى من خاشع مى‌شود مخلوقى كه احسان مرا در باره خود نميشناسد؟ و چگونه احسان مرا در باره خود شناسد با اينكه در ننگرد و نينديشد؟ و چگونه در آن بنگرد و بينديشد با اينكه بدان ايمان ندارد؟ و چگونه بدان ايمان دارد با اينكه به پاداشى اميد ندارد و چگونه به پاداشى اميد دارد با اينكه بدينا اكتفاء كرده و آن را جايگاه خود گرفته و بدان چون ستمكاران دل بسته.

اى موسى در كار خير با اهل آن رقابت كن زيرا خير چون نام خود است و بدى را واگذار براى هر كه فريب خورده.

اى موسى زبان را در پشت دلت گذار تا سالم مانى (يعنى بى‌تأمّل بگفتار دم مزن) و در شبانه روز بسيار ياد من كن تا بهره برى و پيروى از گناه مكن تا پشيمان شوى زيرا وعده‌گاه گناه دوزخ است.

اى موسى با آنان كه گناه را وانهند شيرين سخن باش و با آنان همنشين شو و آنان را برادران حال غيبت خود گير و با آنها بكوش و بجوش تا با تو بكوشند و بجوشند.

اى موسى به ناچار مرگت در رسد توشه كسى را بردار كه مهمان توشه خويش مى‌شود.

اى موسى آنچه بخاطر من باشد بسيار شمرده شود اندكش و آنچه براى ديگران باشد اندك بود بسيارش و راستى خوب‌ترين روزهايت آن روزها است كه در پيش دارى ببين كدام روز است و براى آن آماده بازپرسى باش زيرا تو بازداشت شوى و بازپرسى گردى پند خود را از روزگار بگير و اهل آن زيرا روزگار درازش هم كوتاه است (براى آنكه بغفلت گذراند) و كوتاهش هم دراز است (براى آنكه فرصت نگهدارد و بكار خير پردازد) هر چيز نيست مى‌شود، چنان كار كن كه گويا ثواب عملت را به‌