ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٤٣ - ٤

بدان گوش دهند و اگر در برابر من آن دو بدبخت‌تر آن را پيراهن بر خود كردند و در آنچه بدان حقى نداشتند با من ستيزه كردند و بگمراهى مرتكب آن گرديدند و بنادانى آن را از آن خود دانستند چه بسيار بد است آنجا كه سر انجام وارد شوند و چه بسيار بد است آنچه براى خود گستردند در خانه خويش، در برزخ و آخرت همديگر را لعنت كنند و هر كدام از يار خود بيزار باشد و چون بهم قطار خود برخورد گويد (٣٦- الزخرف) اى كاش ميان من و تو دورى از مشرق تا مغرب بود چه بد همنشينى بودى، و آن ديگرى بخت برگشته و پژمان پاسخش دهد كه: (٢٨- الفرقان- با اندكى اختلاف) اى كاش منت دوست نگرفته بودم هر آينه مرا از ذكرى كه برايم آمده بود گم‌راه ساختى و شيطانست كه خواركننده انسانست.

منم آن ذكرى كه از آن گم راه شد و آن راهيكه از آن بيكسو شد و آن ايمانى كه بدان كفر ورزيد و قرآنى كه از آن رو گردانيد و آن دينى كه دروغش شمرد و صراطى كه از آن سرنگون گرديد و اگر چه چريدند در متاع بى‌بهاى فانى با غرور بى‌دنبال و در آن بر پرتگاه دوزخ بسر بردند هر آينه آن دو ورود بسيار بدى خواهند داشت در نوميد ترين واردين و ملعون‌ترين پذيراكننده‌ها.

شرح- از مجلسى ره- قوله‌

«و العن مورود»

ظاهر اينست كه كلمه العن بمعنى ملعونتر است و از فعل مجهول باز گرفته شده بر خلاف قاعده مانند اعذر يعنى معذورتر و اشهر و أعرف بمعنى مشهورتر و شناخته‌شده‌تر يعنى در ميان مردمى وارد شوند كه خود از آنها بيشتر مستحق لعنتند و ممكن است مقصود اين باشد كه بر قومى وارد شوند كه اشد لعن را بر آنها كنند.

دنباله حديث ٤- بلعنت بر يك ديگر فرياد كشند و با افسوس هم آغوش گردند براى آنها راحتى نباشد و از عذابشان چاره و گريزى نى، راستى اين مردم پيوسته پرستنده بتها بودند و خدمتكار اوثان براى آن بتها مراسم پرستش بر پا ميكردند (يعنى قربانى ميگذرانيدند يا مناسك حج را بحساب آنها برگزار ميكردند از مجلسى ره) و عتائر (يك نذر مخصوص بوده) براى آنها ميگذرانيدند-