ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٤١ - ٤

نموده است و اين حقيقت را در چند جا از قرآن بزرگ بيان كرده است و او تبارك و تعالى فرموده است در مقام تشويق بر پيروى او و ترغيب بتصديق و قبول دعوتش (٣١- آل عمران) بگو، اگر شمائيد كه خدا را دوست داريد پس از من پيروى كنيد تا خدا هم شما را دوست بدارد و گناهان شما را بيامرزد.

بنا بر اين پيروى از رسول خدا دوستى خدا است و خشنودى او آمرزش گناهان و كمال كاميابى و بايستى بهشت است و در رو گردانيدن از او و اعراض كردن كشمكش با خدا و خشم و قهر خدا و دورى از او است كه بدوزخ نشيمن دهد و اينست گفتار خدا (١٧- هود) هر كس از هر گروهى بود كفر ورزد وعده‌گاهش دوزخ است.

مقصود از آن انكار است و نافرمانى او، راستى خدا تبارك و تعالى بوجود من بنده‌هاى خود را آزموده و بدست من مخالفانش را كشته و با تيغ من منكرانش را نابود ساخته و مرا وسيله قرب و شادمانى مؤمنان نموده و كانون مرگ بر زور گويان و جباران و شمشير خود بر مجرمان و بوسيله من پشت پيغمبرش را محكم كرده و مرا بيارى كردن او گرامى داشته و بدانش او شرف بخشيده و بر گماشته و باحكام او عطا بخشيده و بوصيت او اختصاص داده است و براى جانشينى او در امتش بر گزيده و در انجمن همه مهاجر و انصار كه بر آنها تنگ شده بود فرمود (ص)، أيا مردم- راستى على نسبت بمن چون هارونست بموسى (ع) جز اينكه پس از من پيغمبرى نيست و مؤمنان گفتار رسول را فهميدند زيرا دانستند كه من برادر تنى او نيستم كه از پدر و مادرش باشم چنانچه هارون برادر موسى بود از پدر و مادرش و پيمبر نيستم تا در خواست پيمبرى كنم ولى مقصودش اين بود مرا جانشين و خليفه خود سازد چونان كه موسى هارون را جانشين و خليفه خود