ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٣٥٦ - ٢١٨

بماندند تا مكه بدست مسلمانان فتح شد و اسير اسلام گرديدند و پيغمبر اسلام بآن‌ها منت نهاد و آن‌ها را آزاد كرد و اينان شرافت سابقه و هجرت و رشادت مبارزه را نداشتند) هلا بخداوند كه اگر حمزه يا جعفر زنده بودند مخالفان بدين آرزوئى كه رسيدند نميرسيدند و اگر آنان شاهد اين دو بودند (يعنى ابى بكر و عمر) هر آينه در دفاع از على (ع) فداكارى ميكردند و آنها را ميكشتند.

(دستور معالجه برخى امراض)

٢١٧-

از اسماعيل بن مسلم از امام صادق (ع) فرمود هر كس از درد واهنه (فيروزآبادى گويد درديست و باديست كه در دوران پيرى دچار شانه‌ها و بازوها و بندهاى ديگرى از بدن مى‌شود) شكايت دارد يا گرفتار دردسر است و يا فشار بول و حبس بول دارد بايد دست خود را بجاى آن درد گذارد و بگويد: آرام شو من تو را آرام كردم بدان كه آرامست برايش آنچه در شب و روز است و او است شنوا و دانا.

(يك تحليل و تجزيه اخلاقى)

٢١٨-

از امام صادق (ع) فرمود: حزم و عاقبت انديشى در دل است و رحمت و مهربانى با خشونت و تندى در كبد است و حياء و شرم در شش است.

شرح- از مجلسى ره- «قوله‌

الحزم في القلب‌

» حزم انضباط در امور و احراز اعتماد در آنها است و نسبت آن بقلب از دو راه است.

١- مقصود از قلب نفس ناطقه است و بسيار از نفس ناطقه بدل تعبير شده براى شدت ارتباط ميان آنها.

٢- براى آنكه قوت قلب در صفت حزم و دور انديشى تأثير كاملى دارد و مهرورزى و خشونت و جفا نسبت بكبد دارند زيرا از اخلاط متولده از كبد بوجود آيند و شايد برخى اوصاف كبد در آنها دخالت داشته باشد چنانچه معروف ميان مردمست.