- يعنى شما را نرسد ميان ماها قضاوت كنيد زيرا هر دو طرف فرزندان پيغمبريم (ص) و احترام ما هر دو بر شما لازم است و نبايد بطرفدارى اقدام كنيد چنانچه آن مرد در ميان دو داماد قضاوتى نكرد و كار هر دو را به خدا واگذاشت.

٤٦-

از ذريح گويد شنيدم امام صادق (ع) در تعويذ براى يكى از فرزندانش ميفرمود:

تو را قسم مى‌دهم اى باد و اى درد هر چه باشى بدان عزيمتى كه على بن ابى طالب امير المؤمنين رسول رسول خدا (ص) بر جن وادى صبره عزيمة يافت و آنان هم اجابت كردند و اطاعت كردند كه تو هم بناچار اجابت كنى و اطاعت كنى و از تن پسرم فلان كه دختر زاده من است بيرون روى الساعه، الساعه.

شرح- از مجلسى ره-

«على جن وادى الصبره»

شايد اشارت باشد بدان چه شيخ مفيد در ارشاد بسند خود از ابن عباس نقل كرده است گويد: چون پيغمبر بسوى بنى المصطلق ميرفت از راه كنارى گرفت و شبش دريافت و در كنار رود خانه‌اى منزل كرد چون آخر شب شد جبرئيل نزد او فرود آمد و به او گزارش داد كه طائفه‌اى از جن در ته اين وادى موضع گرفته‌اند و آهنگ توطئه‌اى بر عليه او و اصحابش دارند در موقعى كه از آن جا بگذرند آن حضرت امير المؤمنين (ع) را خواست و باو فرمود بدين رودخانه برو و جمعى از دشمنان جن خدا بر سر راهت آيند و آهنگ تو كنند و با نيروئى كه خداوندت داده است از آنها دفاع كن و بنامهاى خدا عز و جل پناه‌گير و خداوند تو را بعلم خود پناه دهد و صد تن از مردم متفرقه را با او فرستاد و بآن‌ها فرمود در خدمت او باشيد و فرمان او را ببريد.

امير المؤمنين (ع) بدان رودخانه رو كرد و چون بلبه آن رسيد بآن صد تن همراه خود فرمود بر آن لبه بايستد و كارى نكنند جز بدستور او و خود پيشرفت و بر لب رود خانه ايستاد و اعوذ باللَّه گفت و نام خدا برد و اشاره بهمراهان خود كرد تا نزديك شدند و باندازه يك تير پرتاب از او فاصله گرفتند و خود بدرون رودخانه سرازير شد و باد تندى وزيد كه نزديك بود آن مردم را برو در اندازد و آن‌ها را از جاى بركند از بيم دشمن و بيم وضعيت، و امير المؤمنين (ع) فرياد كشيد منم على بن عبد المطلب وصى رسول خدا (ص) و عموزاده‌اش اگر خواهيد بمانيد و اشخاصى‌