روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣٧٧ - ترجمه

چون دو لشكر روى به هم آوردند،جالوت كس فرستاد به طالوت تا پيش [١]من آى به كالزار [٢]يا كسى [٣]را پيش من فرست،اگر او مرا بكشد ملك من شما را باشد، [و اگر من او را بكشم ملك شما مرا باشد] [٤].طالوت[در ماند] [٥]،بفرمود تا در لشكر او ندا كردند كه:كيست كه به مبارزت جالوت بيرون شود،و من كه طالوتم دختر به او دهم و ملك با او بخشم به دونيمه ؟كس اجابت نكرد،كه آن ملعون مهيب مردى بود و شجاع و منكر.

طالوت پيغامبر را گفت:دعا كن خداى را و از خداى در خواه تا تو را خبر دهد از كار اين كافر.اشمويل دعا كرد.خداى تعالى جبريل را فرستاد و قرنى در او روغن قدس و تنورى از آهن،و گفت خداى [٦]مى‌گويد:كشنده جالوت مردى باشد كه اين قرن بر سر او نهند [٧]،روغن در قرن [٨]بجوشد و از قرن بيرون آيد،و گرد سر او بر گردد چون تاجى،و به رويش فرونيايد و در اين تنور آهن شود،اين تنور يك اندام [٩]او باشد نه بيش و نه كم.

طالوت آن جماعت حاضران را بخواند و تجربت كرد،بر هيچ‌كس راست نبود، خداى تعالى وحى كرد كه:اين مرد از فرزندان إيشا است،إيشا فرزندان خود را حاضر كرد،دوازده مرد شجاع تمام بالا جسيم و سيم،يك‌يك را عرضه مى‌كردند برآن قرن،و روغن هيچ نمى‌جنبيد.و در ميان ايشان يكى بود به بالا از همۀ درازتر و به تن از همه ضخم‌تر [١٠]،هربار او را عرض [١١]مى‌كرد و فايده [١٢]نبود.خداى تعالى وحى كرد بدو كه:چه چشم در اين جسيم [١٣]طويل زده‌اى كه:انا لا نأخذ الرجال على صورهم و