١٩٤ إِنَّ الَّذينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ عِبادٌ أَمْثالُكُمْ فَادْعُوهُمْ فَلْيَسْتَجيبُوا لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صادِقينَ
١٩٥ أَ لَهُمْ أَرْجُلٌ يَمْشُونَ بِها أَمْ لَهُمْ أَيْدٍ يَبْطِشُونَ بِها أَمْ لَهُمْ أَعْيُنٌ يُبْصِرُونَ بِها أَمْ لَهُمْ آذانٌ يَسْمَعُونَ بِها قُلِ ادْعُوا شُرَكاءَكُمْ ثُمَّ كيدُونِ فَلا تُنْظِرُونِ
ترجمه:
١٩٤- آنهائى را كه غير از خدا مى‌خوانيد (و پرستش مى‌كنيد)، بندگانى همچون خود شما هستند؛ آنها را بخوانيد، و اگر راست مى‌گوئيد بايد به شما پاسخ دهند (و تقاضايتان را بر آورند)!
١٩٥- آيا (آنها حداقل همانند خود شما) پاهائى دارند كه با آن راه بروند؟! يا دست‌هائى دارند كه با آن چيزى را بگيرند (و كارى انجام دهند)؟! يا چشمانى دارند كه با آن ببينند؟! يا گوش‌هائى دارند كه با آن بشنوند؟! بگو: بت‌هاى خويش را كه شريك خدا قرار داده‌ايد (بر ضدّ من) بخوانيد، و براى من نقشه بكشيد، و لحظه‌اى مهلت ندهيد!
تفسير:
شرك در عبادت عملى سفيهانه
اين دو آيه همچنان بحث‌هاى توحيد و مبارزه با شرك را ادامه مى‌دهد، و بحث‌هائى را كه در اين زمينه در آيات قبل بوده تكميل مى‌كند، شرك در عبادت و پرستش غير خدا را عملى سفيهانه و دور از منطق و عقل معرفى مى‌نمايد.