تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٨٢
همه آن كينهها را شست و از ميان برد به طورى كه از سيصد و سيزده نفر رزمندگان «بدر» كه حدود هشتاد نفر از مهاجران و بقيه از انصار بودند ارتشى كوچك اما يكپارچه و نيرومند، متحد و متفق به وجود آمد كه دشمن قوىپنجه خود را، در هم شكستند.
سپس اضافه مىكند: فراهم ساختن اين الفت و پيوند دلها از طرق مادى و عادى امكانپذير نبود «اگر تمام آنچه را روى زمين است صرف مىكردى كه ميان دلهاى آنان الفت دهى، نمىتوانستى»! «لَوْ أَنْفَقْتَ ما فِي الأَرْضِ جَميعاً ما أَلَّفْتَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ».
«ولى اين خدا بود كه در ميان آنها به وسيله ايمان الفت ايجاد كرد» «وَ لكِنَّ اللَّهَ أَلَّفَ بَيْنَهُمْ».
آنها كه به وضع روحيه افراد لجوج و كينهتوز مخصوصاً اقوام بىخبرى همچون مردم عصر جاهليت، آشنا هستند، مىدانند اين گونه كينهها و عداوتها را نه به وسيله مال و ثروت مىشود شستشو كرد، نه با جاه و مقام، تنها راه فرو نشاندن آن انتقام است همان انتقامى كه به صورت زنجيرهاى تكرار خواهد شد و در هر بار چهره زشت آن هولناكتر و دامنه آن وسيعتر خواهد گرديد.
تنها چيزى كه مىتواند آن كينههاى راسخ و ريشهدار را از ميان ببرد ايجاد يك نوع انقلاب و دگرگونى در افكار، انديشهها و جانها است، آن چنان انقلابى كه شخصيتها را دگرگون سازد، طرز تفكرها را عوض كند و در سطحى بسيار بالاتر از آنچه بودند قرار گيرند، به طورى كه اعمال گذشته در نظرشان پست، ناچيز و ابلهانه جلوه كند و به دنبال آن دست به يك خانه تكانى در اعماق وجود خود بزنند، و زبالههاى كينه، قساوت، انتقامجوئى و تعصبهاى قبيلهاى و مانند آن را بيرون بريزند و اين كارى است كه از پول و ثروت هرگز ساخته نيست، تنها در سايه ايمان و توحيد واقعى امكانپذير است.