تطبيق مى‌نمايد.
ولى ظاهر اين است كه: عدد فرشتگان در «بدر» يك هزار نفر بوده است، و «مُرْدِفينَ» صفت آن يك هزار نفر است، و آيه سوره «آل عمران» وعده‌اى بوده است به مسلمانان كه حتى اگر لازم شود خداوند عدد بيشترى را به يارى شما مى‌فرستد.
***
آنگاه، براى اين كه كسى خيال نكند پيروزى به دست فرشتگان و مانند آنها است، مى‌فرمايد: «خداوند اين كار را فقط بشارت و براى اطمينان قلب شما قرار داد» «وَ ما جَعَلَهُ اللَّهُ إِلَّا بُشْرى‌ وَ لِتَطْمَئِنَّ بِهِ قُلُوبُكُمْ».
«و گرنه پيروزى جز از ناحيه خداوند نيست» «وَ مَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ»، و ما فوق همه اين اسباب ظاهرى و باطنى اراده و مشيت او است.
«زيرا خداوند آن چنان قادر و قوى است كه هيچ كس نمى‌تواند در برابر اراده و ايستادگى كند و آن چنان حكيم و دانا است كه يارى خود را جز در مورد افراد شايسته قرار نخواهد داد» «إِنَّ اللَّهَ عَزيزٌ حَكيمٌ».
***
آيا فرشتگان جنگيدند؟
در اين كه آيا فرشتگان جنگيدند يا خير، در ميان مفسران در اين زمينه گفتگوى بسيار شده است:
بعضى معتقدند: فرشتگان رسماً وارد صحنه نبرد شدند و با سلاح‌هاى مخصوص به خود به لشكر دشمن حمله كردند و عده‌اى از آنها را به خاك افكندند، پاره‌اى از روايات را نيز در اين زمينه نقل كرده‌اند.
ولى قرائنى در دست است كه نشان مى‌دهد: نظر گروه دوم كه مى‌گويند: