٥- منظور از «هدايت» و «دين حق» چيست؟
اين كه قرآن در آيه چهارم مورد بحث مى‌گويد: «أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى‌ وَ دينِ الْحَقِّ» گويا اشاره به دليل پيروزى اسلام بر همه اديان جهان است؛ زيرا هنگامى كه محتواى دعوت پيامبر صلى الله عليه و آله هدايت بود و عقل در هر مورد به آن گواهى داد، و نيز هنگامى كه اصول و فروعش موافق حق و طرفدار حق و خواهان حق بود، چنين آئينى طبعاً بر همه آئين‌هاى جهان پيروز مى‌گردد.
از يكى از دانشمندان «هند»- كه مدتى در اديان مختلف جهان مطالعه و بررسى مى‌كرد- نقل شده: عاقبت پس از مطالعه بسيار، اسلام را انتخاب كرد و كتابى به زبان انگليسى تحت عنوان «چرا مسلمان شدم»؟ نوشت و مزاياى اسلام را نسبت به همه اديان در آن روشن ساخت.
از مهم‌ترين مسائلى كه توجه او را جلب كرده، اين است كه مى‌گويد:
«اسلام تنها دينى است كه تاريخ ثابت و محفوظ دارد».
او تعجب مى‌كند كه چگونه اروپا آئينى را براى خود انتخاب كرده است كه آورنده آن آئين را از مقام يك انسان برتر برده و خدايش قرار داده است در حالى كه هيچ گونه تاريخ مستند و قابل قبولى ندارد. «١»
مطالعه و بررسى در اظهارات كسانى كه اسلام را پذيرفته و آئين سابق خود را ترك گفته‌اند نشان مى‌دهد كه آنها تحت تأثير سادگى فوق‌العاده، مستدل بودن و استحكام اصول و فروع اين آئين و مسائل انسانى آن واقع شده‌اند مسائلى كه از هر گونه خرافه پيراسته است و نور حق و هدايت از آن جلوه‌گر است.
***