تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢٩
هذِهِ الْعِصابَةُ، لَمْتُعْبَدْ: «بار پروردگارا! اگر اين گروه كشته شوند كسى تو را پرستش نخواهد كرد».
باد به شدت به سوى لشكر قريش مىوزيد و مسلمانان پشت به باد به آنها حمله مىكردند، استقامت و پايمردى و دلاورىهاى آنها قريش را در تنگنا قرار داده بود، در نتيجه هفتاد نفر از سپاه دشمن كه ابوجهل در ميان آنها بود، كشته شدند و در خاك و خون غلطيدند و هفتاد نفر به دست مسلمانان اسير گشتند.
ولى مسلمانان تعداد كمى كشته بيشتر نداشتند، و به اين ترتيب نخستين پيكار مسلحانه مسلمانان با دشمن نيرومندشان با پيروزى غير منتظرهاى پايان گرفت. «١»
تفسير:
تثبيت حق
اكنون كه چگونگى غزوه «بدر» را به طور فشرده دانستيم به تفسير آيات سوره باز مىگرديم، در نخستين آيه مورد بحث به وعده پيروزى اجمالى خداوند در جريان جنگ «بدر» اشاره شده، مىفرمايد: «به ياد بياوريد هنگامى را كه خداوند به شما وعده داد يكى از دو گروه (كاروان تجارى قريش يا لشكر آنها) در اختيار شما قرار خواهد گرفت» «وَ إِذْ يَعِدُكُمُ اللَّهُ إِحْدَى الطَّائِفَتَيْنِ أَنَّها لَكُمْ».
اما شما براى پرهيز از دردسرهاى جنگ، تلفات و ناراحتىهاى ناشى از آن «دوست مىداشتيد كاروان، در اختيارتان قرار بگيرد، نه لشكر قريش» «وَ تَوَدُّونَ أَنَّ غَيْرَ ذاتِ الشَّوْكَةِ تَكُونُ لَكُمْ».