آيد كه مايه افتخار است و روشنى چشم ما.
اما به عكس «ما در مورد شما يكى از دو بدبختى، تيره روزى، بلا و مصيبت را انتظار مى‌كشيم، يا در اين جهان و جهان ديگر به مجازات الهى گرفتار مى‌شويد، و يا به دست ما خوار و نابود خواهيد شد» «وَ نَحْنُ نَتَرَبَّصُ بِكُمْ أَنْ يُصيبَكُمُ اللَّهُ بِعَذابٍ مِنْ عِنْدِهِ أَوْ بِأَيْدينا».
«حال كه چنين است شما انتظار بكشيد، و ما هم با شما انتظار مى‌كشيم» «فَتَرَبَّصُوا إِنَّا مَعَكُمْ مُتَرَبِّصُونَ» شما در انتظار خوشبختى ما باشيد و ما هم در انتظار بدبختى شما نشسته‌ايم!
***
نكته‌ها:
١- مقدّرات و كوشش‌هاى ما
شك نيست كه سرنوشت ما تا آنجا كه با كار و كوشش و تلاش ما مربوط است به دست خود ما است و آيات قرآن نيز با صراحت اين موضوع را بيان مى‌كند، مانند: وَ أَنْ لَيْسَ لِلْا نْسانِ الّاْ ما سَعى‌: «انسان بهره‌اى جز سعى و كوشش خود ندارد» «١» و كُلُّ نَفْسٍ بِما كَسَبَتْ رَهِيْنَةٌ: «هر كس در گرو اعمال خويش است» «٢» و آيات ديگر (هر چند تأثير تلاش و كوشش نيز از سنن الهى و به فرمان اوست).
ولى در بيرون دايره تلاش و كوشش ما و آنجا كه از حريم قدرت ما خارج است، دست تقدير تنها حكمران است، و آنچه به مقتضاى قانون عليت كه منتهى به مشيت و علم و حكمت پروردگار مى‌شود مقدر شده است انجام‌پذير خواهد بود.