مسأله مهم ديگرى كه در مورد اسيران جنگى وجود دارد موضوع اصلاح، تربيت و هدايت آنها است، اين موضوع در مكتب‌هاى مادى ممكن است مطرح نباشد، ولى در جهادى كه براى آزادى و اصلاح انسان‌ها و تعميم حق و عدالت صورت مى‌گيرد، حتماً مطرح است.
لذا در چهارمين آيه مورد بحث به پيامبر صلى الله عليه و آله دستور مى‌دهد كه اسيران را با بيان دلگرم كننده‌اى به سوى ايمان و اصلاح روش خود دعوت و تشويق كند، مى‌فرمايد: «اى پيامبر! به اسيرانى كه در دست شما هستند بگو: اگر خداوند در دل‌هاى شما خير و نيكى بداند بهتر از آنچه از شما گرفته شده، به شما مى‌بخشد» «يا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِمَنْ في‌ أَيْديكُمْ مِنَ الأَسْرى‌ إِنْ يَعْلَمِ اللَّهُ في‌ قُلُوبِكُمْ خَيْراً يُؤْتِكُمْ خَيْراً مِمَّا أُخِذَ مِنْكُمْ».
منظور از كلمه «خَيْراً» در جمله «إِنْ يَعْلَمِ اللَّهُ في‌ قُلُوبِكُمْ خَيْراً» همان ايمان و پذيرش اسلام است و منظور از «خَيْراً» در جمله بعد، پاداش‌هاى مادى و معنوى است كه در سايه اسلام و ايمان عايد آنها مى‌شود، و به مراتب بالاتر از مبلغى است كه به عنوان «فِداء» پرداخته‌اند.
علاوه بر اين پاداش‌ها، لطف ديگرى نيز درباره شما كرده «و گناهانى را كه در سابق و قبل از پذيرش اسلام مرتكب شديد، مى‌بخشد، و خداوند آمرزنده و مهربان است» «وَ يَغْفِرْ لَكُمْ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحيمٌ».
***
و از آنجا كه ممكن بود بعضى از اسيران از اين برنامه سوء استفاده كنند و با اظهار اسلام به قصد خيانت و انتقامجوئى در صفوف مسلمانان در آيند، در آيه بعد هم به آنها اخطار مى‌كند، و هم به مسلمانان هشدار مى‌دهد، مى‌فرمايد: «و اگر بخواهند به تو خيانت كنند چيز تازه‌اى نيست، آنها پيش از اين هم به خدا