تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٦
١٨٢ وَ الَّذينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَيْثُ لا يَعْلَمُونَ
١٨٣ وَ أُمْلي لَهُمْ إِنَّ كَيْدي مَتينٌ
ترجمه:
١٨٢- و آنها كه آيات ما را تكذيب كردند، به تدريج از جائى كه نمىدانند، گرفتار مجازاتشان خواهيم كرد.
١٨٣- و به آنها مهلت مىدهم (تا مجازاتشان دردناكتر باشد)؛ زيرا طرح و نقشه من، قوى (و حساب شده) است.
تفسير:
مجازات استدراج
در تعقيب بحثى كه در آيات گذشته پيرامون حال گروه دوزخيان بود، در اين دو آيه يكى از مجازاتهاى الهى را كه به صورت يك سنت درباره بسيارى از گنهكاران سركش اجرا مىشود، بيان شده و آن همان چيزى است كه از آن به «عذاب استدراج» تعبير مىشود.
استدراج در دو مورد از قرآن مجيد آمده است:
يكى در آيه مورد بحث.
و ديگر آيه ٤٤ سوره «قلم» و هر دو مورد درباره انكار كنندگان آيات الهى است.
به طورى كه اهل لغت گفتهاند، استدراج دو معنى دارد:
يكى اين كه چيزى را تدريجاً بگيرند؛ زيرا اصل اين ماده از «درجه» گرفته