تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٨٧
هدفهاى نهائى خود را قبل از شروع جنگ براى مسلمانان روشن نمىساخت، تا اسرار نظامى اسلام به دست دشمنان نيفتد، ولى در مورد «تبوك» چون مسأله شكل ديگرى داشت، قبلًا با صراحت اعلام نمود: ما به مبارزه با «روميان» مىرويم؛ زيرا مبارزه با امپراطورى روم شرقى، همانند جنگ با مشركان «مكّه» و يا يهود «خيبر» كار سادهاى نبود، و مىبايست مسلمانان براى اين درگيرى بزرگ كاملًا آماده شوند و خودسازى كنند.
به علاوه فاصله ميان «مدينه» و سرزمين روميان بسيار زياد بود، و از همه گذشته، فصل تابستان، گرما و برداشت محصول غلات و ميوهها بود.
همه اين امور، دست به دست هم داده و رفتن به سوى ميدان جنگ را فوقالعاده بر مسلمانان مشكل مىساخت، تا آنجا كه بعضى در اجابت دعوت پيامبر صلى الله عليه و آله ترديد و دودلى نشان مىدادند!
آيات فوق نازل شد و با لحنى قاطع و كوبنده، به مسلمانان هشدار داد، اعلام خطر كرد و آنها را آماده اين نبرد بزرگ ساخت. «١»
تفسير:
باز هم حركت به سوى ميدان جهاد
همان گونه كه در شأن نزول گفتيم، آيات فوق ناظر به جريان جنگ «تبوك» است.
«تبوك»، منطقهاى است ميان «مدينه» و «شام» كه الآن مرز كشور «حجاز» محسوب مىشود، و در آن روز نزديك سرزمين امپراطورى روم شرقى كه بر