تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٨٧
تحريص و تشويق به جهاد با دشمن كن»! «يا أَيُّهَا النَّبِيُّ حَرِّضِ الْمُؤْمِنينَ عَلَى الْقِتالِ».
جنگجويان و رزمندگان هر اندازه آمادگى داشته باشند، باز قبل از شروع به جنگ بايد آنها را از نظر روحى تقويت و به اصطلاح شارژ كرد، و اين در برنامه تمام ارتشهاى آگاه جهان گنجانيده شده است كه فرماندهان و افسران سپاه، قبل از حركت به سوى ميدان جنگ، و يا در ميدان، قبل از آغاز حمله، با ذكر مطالب مناسبى روح جنگى آنان را تقويت مىكنند و از خطر شكست بر حذر مىدارند.
منتها دامنه اين تشويق و تحريص، در مكتبهاى مادى و مشابه آن محدود است، ولى در مكتبهاى آسمانى بسيار گستردهتر است، توجه به فرمان پروردگار، و تأثير ايمان به خدا، و يادآورى مقام شهداى راه حق، فضيلت و پاداشهاى بىحسابى كه در انتظار آنها است و افتخارها و مواهب معنوى كه در پيروزى بر دشمن در صحنه جهاد وجود دارد، بهترين وسيله براى تشويق، تحريك روح سلحشورى و استقامت و پايمردى در سربازان مىباشد.
در جنگهاى اسلامى گاهى تلاوت چند آيه از قرآن مجيد آن چنان سربازان مجاهد را آماده مىساخت كه سر از پا نمىشناختند و يكپارچه عشق و شور و هيجان مىشدند.
در هر حال اين جمله از آيه اهميت تبليغ و تقويت هر چه بيشتر روحيه سربازان را به عنوان يك دستور اسلامى روشن مىسازد.
و به دنبال آن دستور دومى مىدهد، مىفرمايد: «اگر از شما بيست نفر با استقامت باشند بر دويست نفر غلبه خواهند كرد و اگر از شما صد نفر باشند بر هزار نفر از كافران غلبه مىكند» «إِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ عِشْرُونَ صابِرُونَ يَغْلِبُوا مِائَتَيْنِ وَ إِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ مِائَةٌ يَغْلِبُوا أَلْفاً مِنَ الَّذينَ كَفَرُوا».