سپس با نزول حكم زكات بر داشته شده؟
و يا اين كه اصولًا آنچه واجب است: پرداختن زكات سالانه است و نه غير آن؟ بنابراين، هر گاه انسان اموالى را جمع‌آورى كند و هر سال مرتباً ماليات اسلامى آن، يعنى زكات را بپردازد، مشمول آيه فوق نخواهد بود؟
در بسيارى از روايات كه در منابع شيعه و اهل تسنن وارد شده، اين تفسير به چشم مى‌خورد، مثلًا در حديثى از پيامبر صلى الله عليه و آله چنين مى‌خوانيم: أَىُّ مالٍ أَدَّيْتَ زَكاتِهِ فَلَيْسَ بِكَنْزٍ: «هر مال كه زكات آن را بپردازى كنز نيست». «١»
و نيز مى‌خوانيم: هنگامى كه آيه فوق نازل شد، كار بر مسلمانان مشكل گرديد و گفتند: با اين حكم، هيچ يك از ما نمى‌تواند چيزى براى فرزندان خود ذخيره كند و آينده آنها را تأمين نمايد ... سرانجام از پيامبر صلى الله عليه و آله سؤال كردند.
پيغمبر صلى الله عليه و آله فرمود: انَّ اللَّهَ لَمْ يَفْرِضِ الزَّكوةَ الَّا لِيُطَيِّبَ بِها ما بَقِىَ مِنْ أَمْوالِكُمْ وَ انَّما فَرَضَ الْمَوارِيْثَ مِنْ أَمْوالٍ تَبْقى‌ بَعْدَكُمْ:
«خداوند زكات را واجب نكرده است، مگر به خاطر اين كه باقيمانده اموال شما را برايتان پاك و پاكيزه گرداند، لذا قانون ارث را درباره اموالى كه بعد از شما مى‌ماند قرار داده است». «٢» يعنى، اگر گردآورى مال به كلى ممنوع بود قانون ارث موضوع نداشت.