اين گونه دفاع‌هاى بى‌رويه از صحابه، سبب بدبينى به اصل اسلام خواهد شد.
بنابراين، چاره‌اى جز اين نداريم كه: براى همه، مخصوصاً صحابه پيامبر صلى الله عليه و آله احترام قائل شويم ولى تا آن روز كه از مسير حق و عدالت و برنامه‌هاى اسلام منحرف نشده باشند! «١»

***
٣- ارث در نظام قوانين اسلام
همان گونه كه در تفسير سوره «نساء» اشاره كرديم، در زمان جاهليت عرب، ارث از يكى از سه راه بود:
از طريق «نَسَب» (نسب در نزد آنها تنها منحصر به فرزندان پسر بود و كودكان و زنان از بردن ارث محروم بودند)!
و از طريق «تبنّى»، يعنى «پسر خواندگى».
از طريق «عهد» و «پيمان» كه از آن تعبير به «وَلاء» مى‌كردند. «٢»
در آغاز اسلام، كه هنوز قانون ارث نازل نشده بود، به همين روش عمل مى‌شد.
اما به زودى مسأله «اخوت اسلامى» جاى آن را گرفت، و تنها مهاجران و انصار كه با يكديگر پيمان اخوت بسته بودند، از يكديگر ارث مى‌بردند.
پس از مدتى كه اسلام گسترش بيشترى پيدا كرد، ارث انتقال به خويشاوندان نسبى و سببى پيدا كرد، و حكم اخوت اسلامى در زمينه ارث منسوخ گشت و قانون نهائى ارث نازل گشت، كه در آيات فوق و آيه ٦ سوره