تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٨٣
و در پايان آيه مىافزايد: «خداوند عزيز و حكيم است» «إِنَّهُ عَزيزٌ حَكيمٌ».
عزت او ايجاب مىكند، هيچ كس را ياراى مقاومت در مقابل او نباشد و حكمتش سبب مىشود، همه كارهايش روى حساب باشد و لذا برنامه حسابشده او دلهاى پراكنده را متحد ساخت و در اختيار پيامبرش گذاشت تا نور هدايت اسلام را به وسيله آنها در همه جهان پخش كند.
***
در آخرين آيه مورد بحث، براى تقويت روحيه پاك پيامبر صلى الله عليه و آله روى سخن را به او كرده، مىگويد: «اى پيامبر! خداوند و اين مؤمنانى كه از تو پيروى مىكنند براى حمايت تو كافى هستند» «يا أَيُّهَا النَّبِيُّ حَسْبُكَ اللَّهُ وَ مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنينَ» با كمك آنها مىتوانى به هدف خود نائل شوى.
بعضى از مفسران نقل كردهاند: اين آيه هنگامى نازل شد كه طايفه يهود «بنىقريظه» و «بنىنضير» به پيامبر صلى الله عليه و آله گفتند: ما حاضريم تسليم تو شويم و از تو پيروى كنيم (و تو را يارى خواهيم كرد). آيه بالا نازل شد و به پيامبر صلى الله عليه و آله هشدار داد كه به آنها اعتماد و تكيه نكند، بلكه تكيهگاه خود را تنها خدا و مؤمنان قرار دهد. «١»
«حافظ ابونعيم» كه از علماى معروف اهل سنت است در كتاب «فضائل الصّحابه» به اسناد خود نقل كرده كه اين آيه درباره على بن ابى طالب عليه السلام نازل شده و منظور از مؤمنين، على عليه السلام است. «٢»