رابطه ميان مردم از انواع نماز و روزه (مستحب) هم برتر است». «١»
در كتاب «كافى» از امام صادق عليه السلام چنين نقل شده كه: صَدَقَةٌ يُحِبَّهُا اللَّهُ إِصْلاحٌ بَيْنَ النَّاسِ إِذا تَفاسَدُوا وَ تَقارُبٌ بَيْنَهُمْ إِذا تَباعَدُوا:
«عطيه و بخششى را كه خداوند دوست مى‌دارد اصلاح بين مردم است هنگامى كه به فساد گرايند و نزديك ساختن آنها به يكديگر است به هنگامى كه از هم دور شوند». «٢»
و نيز در همان كتاب از امام صادق عليه السلام نقل شده كه به «مفضّل» (يكى از ياران خود) فرمود: إِذا رَأَيْتَ بَيْنَ اثْنَيْنِ مِنْ شِيعَتِنا مُنازَعَةً فَافْتَدِها مِنْ مالِى:
«هنگامى كه ميان دو نفر از پيروان ما مشاجره‌اى ببينى (كه مربوط به امور مالى است) از مال من غرامت بپرداز (و آنها را با هم صلح ده)! ٣
و به همين دليل، در يكى ديگر از روايات مى‌خوانيم: مفضّل روزى دو نفر از شيعيان را ديد كه در مورد ارث با هم نزاع دارند آنها را به منزل خود دعوت