«صف» «يُرِيْدُونَ لِيُطْفِئُوا» آمده است و مسلماً اين تفاوت در تعبير اشاره به نكته‌اى است.
«راغب» در «مفردات» در توضيح تفاوت اين دو تعبير مى‌گويد:
آيه نخست اشاره به خاموش كردن بدون مقدمه است.
ولى آيه دوم اشاره به خاموش كردن توام با توسل به مقدمات و اسباب است.
يعنى، خواه آنها بدون استفاده از مقدمات و خواه با توسل به اسباب مختلف براى خاموش كردن نور حق بپاخيزند، با شكست رو به رو خواهند شد.
٣- كلمه «يَأْبى‌» از ماده «اباء» به معنى شدت امتناع و جلوگيرى كردن از چيزى است و اين تعبير اراده و مشيت حتمى پروردگار را براى تكميل و پيشرفت آئين اسلام به ثبوت مى‌رساند و مايه دلگرمى و اميدوارى همه مسلمانان نسبت به آينده اين آئين است، اگر مسلمانان، مسلمان واقعى باشند!
***
سرانجام در آخرين آيه مورد بحث، بشارت عالمگير شدن اسلام را به مسلمانان داده و با آن، بحث آيه گذشته را دائر بر اين كه تلاش‌هاى مذبوحانه دشمنان اسلام به جائى نمى‌رسد، تكميل مى‌كند و با صراحت مى‌گويد:
«او كسى است كه رسول خود را با هدايت و دين حق فرستاد تا او را بر تمام اديان پيروز و غالب گرداند، هر چند مشركان را خوشايند نباشد» «هُوَ الَّذي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى‌ وَ دينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ».
منظور از «هدايت» دلائل روشن و براهين آشكارى است كه در آئين اسلام وجود دارد.
و منظور از «دين حق» همين آئينى است كه اصولش حق و فروعش نيز حق