تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٠١
شما لازم است هنگامى كه فرمان جهاد صادر شد همگى اين دعوت آزادىبخش را اجابت كنيد، از هر كار ديگرى چشم بپوشيد، سلاح به دست گرفته به سوى ميدان نبرد حركت كنيد.
و اين كه بعضى از مفسران اين دو كلمه را تنها به يكى از معانى فوق محدود ساختهاند هيچ گونه دليلى ندارد، بلكه هر كدام از آنها يكى از مصداقهاى اين مفهوم وسيع است.
پس از آن اضافه مىكند: «در راه خدا با اموال و جانها جهاد كنيد» «وَ جاهِدُوا بِأَمْوالِكُمْ وَ أَنْفُسِكُمْ في سَبيلِ اللَّهِ».
يعنى، جهادى همه جانبه و فراگير؛ چرا كه در برابر دشمن نيرومندى كه از ابر قدرتهاى آن زمان محسوب مىشد قرار داشتند، و بدون آن پيروزى ممكن نبود.
اما براى اين كه باز بركسى اشتباه نشود كه اين فداكارىها به سود خداوند است، مىگويد: «اين به نفع شما است اگر بدانيد» «ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ».
يعنى، اگر بدانيد كه جهاد كليد سربلندى و عزت و برطرفكننده ضعف و ذلت است.
اگر بدانيد كه هيچ ملتى بدون جهاد در جهان به آزادى واقعى و عدالت نخواهد رسيد.
و اگر بدانيد كه راه رسيدن به رضاى خدا و سعادت جاويدان و انواع نعمتها و مواهب الهى در اين نهضت مقدس عمومى و فداكارى همه جانبه است! درك خواهيد كرد كه جهاد به نفع شما است.
***