تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٥٠
و- و در بعضى ديگر بِمَنْزِلَةِ مَنِ اسْتَشْهَدَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ: «همانند كسى است كه با پيامبر شهيد شود». «١»
اين تشبيهات هفتگانه كه در مورد انتظار ظهور مهدى عليه السلام در اين شش روايت وارد شده روشنگر اين واقعيت است كه يك نوع رابطه و تشابه ميان مسأله «انتظار» از يك سو، و «جهاد» و مبارزه با دشمن در آخرين شكل خود از سوى ديگر وجود دارد (دقت كنيد).
در روايات متعددى داشتن انتظار چنين حكومتى، به عنوان بالاترين عبادت معرفى شده است.
اين مضمون، در بعضى از احاديث از پيامبر صلى الله عليه و آله و در بعضى از امير مؤمنان على عليه السلام نقل شده است.
در حديثى مىخوانيم كه پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود:
أَفْضَلُ أَعْمالِ أُمَّتِى انْتِظارُ الْفَرَجِ مِنَ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ: «بالاترين اعمال امت من انتظار فرج از ناحيه خدا كشيدن است». «٢»
و در حديث ديگرى از پيامبر صلى الله عليه و آله مىخوانيم: «أَفْضَلُ الْعِبادَةِ انْتِظارُ الْفَرَجِ». «٣»