هواپرستى و تمايل به زرق و برق جهان ماده (وَ اخْلادَ الَى الأَرْضِ) همه سرمايه‌هاى فكرى خود را در اختيار طاغوت‌ها مى‌گذارند، و آنها نيز براى تحميق مردم عوام از وجود اين گونه افراد حداكثر استفاده را مى‌كنند.
اين موضوع اختصاص به زمان موسى عليه السلام يا ساير پيامبران نداشته، بعد از عصر پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله و تا به امروز، نيز ادامه دارد كه «بلعم باعوراها» و «ابوعامرها» و «امية بن ابى صلت‌ها» علم و دانش و نفوذ اجتماعى خود را در برابر درهم و دينار يا مقام و يا به خاطر انگيزه حسد در اختيار گروه‌هاى منافق و دشمنان حق و فراعنه و بنى‌اميه‌ها و بنى‌عباس‌ها و طاغوتها داده و مى‌دهند.
اين گروه از دانشمندان نشانه‌هائى دارند كه در آيات فوق بيان شده و به وسيله آن مى‌توان آنها را شناخت:
آنها هواپرستانى هستند كه خداى خود را فراموش كرده‌اند.
آنها همت‌هائى پست دارند كه به جاى توجه به شخصيت برتر و مقام والا در پيشگاه خدا و خلق خدا، به پستى مى‌گرايند، و به خاطر همين دون‌همتى همه چيز خود را از دست مى‌دهند.
آنها تحت وسوسه‌هاى شديد شيطان قرار دارند و به آسانى قابل خريد و فروشند.
آنها همانند سگ‌هاى بيمارى هستند كه هرگز سيراب نمى‌گردند و روى اين جهات مسير حق را رها كرده، در بيراهه‌ها سرگردان مى‌شوند و پيشواى گمراهانند بايد اين گونه افراد را شناخت و به شدت از آنها بر حذر بود.
***