٥٦ وَ يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ إِنَّهُمْ لَمِنْكُمْ وَ ما هُمْ مِنْكُمْ وَ لكِنَّهُمْ قَوْمٌ يَفْرَقُونَ
٥٧ لَوْ يَجِدُونَ مَلْجَأً أَوْ مَغاراتٍ أَوْ مُدَّخَلًا لَوَلَّوْا إِلَيْهِ وَ هُمْ يَجْمَحُونَ
ترجمه:
٥٦- آنها به خدا سوگند مى‌خورند كه از شما هستند در حالى كه از شما نيستند؛ ولى آنها گروهى هستند كه مى‌ترسند (و دروغ مى‌گويند)!
٥٧- اگر پناهگاه يا غارها يا راهى در زير زمين بيابند به سوى آن حركت مى‌كنند و با سرعت و شتاب فرار مى‌كنند.
تفسير:
نشانه ديگرى از منافقان
در آيات فوق، يكى ديگر از اعمال و حالات منافقان به روشنى ترسيم شده است، مى‌فرمايد: «آنها به خدا سوگند ياد مى‌كنند كه از شما هستند» «وَ يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ إِنَّهُمْ لَمِنْكُمْ».
«در حالى كه نه از شما هستند و نه در چيزى با شما موافقند بلكه آنها گروهى هستند كه فوق‌العاده مى‌ترسند» «وَ ما هُمْ مِنْكُمْ وَ لكِنَّهُمْ قَوْمٌ يَفْرَقُونَ» و از شدت ترس، كفر را پنهان كرده اظهار ايمان مى‌كنند، مبادا گرفتار شوند.
«يَفْرَقُونَ» از ماده «فَرَق» (بر وزن شَفَق) به معنى شدت خوف و ترس است.
«راغب» در كتاب «مفردات» مى‌گويد:
اين ماده در اصل به معنى تفرق و جدائى و پراكندگى است گوئى آن چنان