فرشتگان تنها براى دلگرمى و تقويت روحيه مؤمنان نازل شدند، به واقع نزديك‌تر است؛ زيرا:
اوّلًا: در آيه فوق خوانديم كه: اينها تمام براى اطمينان قلب شما بوده است تا با احساس اين پشت‌گرمى بهتر مبارزه كنيد، نه اين كه آنها اقدام به جنگ كرده باشند.
ثانياً: اگر بنا شود فرشتگان، شجاعانه سربازان دشمن را به خاك افكنده باشند، چه فضيلتى براى مجاهدين «بدر» باقى خواهد ماند كه اين همه در روايات از آنها سخن به ميان آمده است؟
ثالثاً: تعداد مقتولين «بدر»، هفتاد نفر بودند كه قسمت مهمى از آنها با شمشير على عليه السلام به خاك افتادند، و قسمت ديگرى به دست جنگجويان اسلام كه غالباً قاتلين آنها در تاريخ به نام، ذكر شده‌اند.
بنابراين، براى فرشتگان چه چيز باقى مى‌ماند؟ و چه كسى را آنها به خاك انداختند؟
***
پس از آن، دومين نعمت خود به مؤمنان را يادآور مى‌شود و مى‌فرمايد: «به خاطر بياوريد هنگامى كه خواب سبكى شما را فرو گرفت كه مايه آرامش و امنيت روح و جسم شما از ناحيه خداوند گرديد» «إِذْ يُغَشِّيكُمُ النُّعاسَ أَمَنَةً مِنْهُ».
«يُغَشِّى» از ماده «غشيان» به معنى پوشاندن و احاطه كردن است، گوئى خواب همچون پرده‌اى بر آنها افكنده شد و آنها را پوشاند.
«نُعاس» به ابتداى خواب و يا خواب كم، سبك و آرام‌بخش، گفته مى‌شود، و شايد اشاره به اين است كه در عين استراحت آن چنان خواب عميقى بر شما مسلط نشد كه دشمن بتواند از موقعيت استفاده كرده، بر شما شبيخون بزند.
و به اين ترتيب، مسلمانان در آن شب پر اضطرار، از اين نعمت بزرگى كه