راستين اسلام، از مدعيان كاذب شناخته شدند، پس اين روز، از هر نظر روز جدائى حق از باطل بود.
***
٢- در آغاز سوره گفتيم، ميان آيه آغاز سوره «انفال» و اين آيه تضادى وجود ندارد و لزومى ندارد يكى را ناسخ ديگرى بدانيم؛ زيرا به مقتضاى آيه آغاز سوره «انفال»، غنائم جنگى نيز متعلق به پيامبر است.
ولى پيامبر چهار پنجم آن را به جنگجويان مى‌بخشد و يك پنجم آن را براى مصارفى كه در آيه تعيين شده نگاه مى‌دارد (براى توضيح بيشتر به ذيل آيه نخست همين سوره مراجعه كنيد).
***
٣- منظور از «ذى القربى» چيست؟
منظور از «ذى القربى» در اين آيه نه همه خويشاوندان افراد است، و نه همه خويشاوندان پيامبر صلى الله عليه و آله، بلكه امامان اهل بيت عليهم السلام هستند. دليل بر اين موضوع روايات متواترى است كه از طرق اهل بيت پيامبر صلى الله عليه و آله نقل شده است. «١» و در كتب اهل سنت نيز اشاراتى به آن وجود دارد. «٢»
بنابراين، آنها كه يك سهم از خمس را متعلق به همه خويشاوندان پيامبر مى‌دانند، در برابر اين سؤال قرار مى‌گيرند: اين چه امتيازى است كه اسلام براى اقوام و بستگان پيامبر صلى الله عليه و آله قائل شده است، در حالى كه مى‌دانيم اسلام مافوق نژاد و قوم و قبيله است؟