پرتو نيرومندى از آن صفات الهى در وجود ما منعكس شده و شناخت ما به شناخت ذات پاكش كمك مى‌كند.
و يا اگر در بعضى ديگر از احاديث آمده است همه اسماء حسنى در «توحيد خالص» خلاصه مى‌شود، نيز به خاطر آن است كه همه صفات او به ذات پاك يكتايش بر مى‌گردد.
«فخر رازى» در تفسيرش به مطلبى اشاره مى‌كند كه از جهتى قابل ملاحظه است و آن اين كه تمام صفات پروردگار به دو حقيقت بازگشت مى‌كند، يا به «بى‌نيازى ذاتش از همه چيز» و يا «نيازمندى ديگران به ذات پاك او». «١»

***
٢- گروه رستگاران
در آيات فوق خوانديم گروهى از بندگان خدا به سوى حق دعوت مى‌كنند و به آن حكم مى‌نمايند.
در اين كه منظور از اين گروه چه اشخاصى هستند تعبيرات مختلفى در رواياتى كه در منابع حديث اسلامى آمده است ديده مى‌شود، از جمله در حديثى از امير مؤمنان عليه السلام نقل شده كه فرمود: منظور امت محمّد صلى الله عليه و آله است. «٢»
يعنى، پيروان راستين اين پيامبر و آنهائى كه از هر گونه تحريف و تغيير و بدعت و انحراف از اصول تعليمات آن حضرت بر كنار ماندند.