تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٦٧
٦٠ وَ أَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَ مِنْ رِباطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَ عَدُوَّكُمْ وَ آخَرينَ مِنْ دُونِهِمْ لاتَعْلَمُونَهُمُ اللَّهُ يَعْلَمُهُمْ وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ شَيْءٍ في سَبيلِ اللَّهِ يُوَفَّ إِلَيْكُمْ وَ أَنْتُمْ لاتُظْلَمُونَ
ترجمه:
٦٠- هر نيروئى در قدرت داريد براى مقابله با آنها (دشمنان) آماده سازيد و اسبهاى ورزيده (براى ميدان نبرد) تا به وسيله آن دشمن خدا و دشمن خويش را بترسانيد و (همچنين) گروه ديگرى غير از اينها را كه شما نمىشناسيد و خدا آنها را مىشناسد و هر چه در راه خدا (و تقويت بنيه دفاعى اسلام) انفاق كنيد به طور كامل به شما باز گردانده مىشود و به شما ستم نخواهد شد.
تفسير:
افزايش قدرت جنگى و هدف آن
به تناسب دستورات گذشته در زمينه جهاد اسلامى، در آيه مورد بحث، به يك اصل حياتى كه در هر عصر و زمان بايد مورد توجه مسلمانان باشد، اشاره مىكند، و آن لزوم آمادگى رزمى كافى در برابر دشمنان است.
نخست مىفرمايد: «و در برابر دشمنان هر قدر توانائى داريد از نيرو و قدرت آماده سازيد»! «وَ أَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ».
يعنى: در انتظار نمانيد تا دشمن به شما حمله كند و آنگاه آماده مقابله شويد، بلكه از پيش بايد به حد كافى آمادگى در برابر هجومهاى احتمالى دشمن داشته باشيد.